Jak tylko okręt nabrał właściwej prędkości przelotowej wydałem rozkazy:- Wachta beta i gamma.... zmiany co 6 godzin. Cały mostek ma wypocząć i dotrzeć tu jak tylko wybije 12 godzin od teraz. To rozkaz nabrać więcej sił.Wszyscy skinęli głowami. Pomimo sprawnego działania widać było ich zmęczenie. Skinąłem im głowa i wyszedłem kierując się prosto do kajuty. Wszedłem i zdjąłem tylko podróżne torby z łóżka kładąc je pod nie nic nie wyjmując. Chciałem już zamknąć drzwi gdy weszła Moon, kładąc się na łóżku w mundurze i mówiąc jedynie:- Przytul mnie.....Nie trzeba było powtarzać. Położyłem się obejmując pierwszą....... błyskawicznie zapadłem w spokojny sen nie przerywany żadnymi snami o wojnie czy o zamierzchłej przeszłości. Zwykły przywracający siły mrok.Obudziłem się sam. Fakt... zapomniałem jak mało trzeba jej snu. Spojrzałem na zegar i zerwałem się z łóżka. Minęło 11 godzin. Szybko ściągnąłem mundur i wskoczyłem pod prysznic. To dało mi odrobinę świeżości. Ogoliłem się i założyłem nowy mundur. Wyglądało dobrze. Zbliżałem się już do replikatora gdy drzwi otworzyły się bez sygnału i weszła Moon mówiąc:- Już myślałam, że nie wstaniesz....Zbliżyła się, objęła mnie i pocałowała podcinając w tym samym momencie nogi... upadliśmy na łóżko.... mózg przez chwilę jeszcze zadawał sobie pytanie o kofeinę, ale w końcu stwierdził iż to będzie jednak lepsze od kawy....Wspólny prysznic był również pomocny. To co że brałem go już drugi raz. Jestem kapitanem do jasnej ciasnej. Zostało jeszcze kilka minut gdy odświeżeni weszliśmy na mostek przejmując stanowiska. Pozostali również dotarli o czasie. Nawet Thompson który coraz lepiej wywiązywał się ze swej roli zmiennika. Pora chyba przedstawić go do awansu. Ch'Rak wyglądał również lepiej. I dobrze, brakowało mi jego twardego oglądu na sytuację. Teraz brakowało już tylko Marie.... która cóż.... zgodnie z opinią lekarską nie powinna jeszcze wracać na służbę. Mam nadzieję, że wszystko będzie z nią dobrze. Spojrzałem na Moon i uśmiechnąłem się. Uśmieszki załogi też coś wróżyły... na przykłąd standardowe domyslanie się wszystkiego. Ludzie... jak zawsze.... uśmiechnąłem się szerzej i zakomenderowałem:- Thompson, korekta kursu. Moon, wyślij wiadomość że będziemy o czasie.I dalej pomknęliśmy przez gwiezdną pustkę.Z WARP wyszliśmy w strefie podejścia ostrożnie prowadząc nasz bagaż w stronę stacji. Przyjrzałem się odczytom i rozkazałem:- Moon.... wyśli prośbę o pozwolenie na dokowanie przy stacji. Dobrze by było gdyby wysłali również ze dwa promy własne by ustabilizowac nasz ładunek. Sverrir... rozejrzyj się po okolicy za niespodziankami... powoli zaczynam ich nie lubić....
