Obraz rozmył się, a ekran automatycznie przeszedł w stan uśpienia gdy okręt osiągnął WARP 6. Spokojniej już usadowiłem się w fotelu drobnymi łyczkami popijając kawę. Wiedziałem, że po walce nawet z kofeiną spokojnie będę mógł usnąć. Powiedziałem nagle:- Dziękuję wam... załogo byliście świetni....Zmieszali się przez moment, ale widać było iż potrzeba im tego uznania. Morale wracało do normy. Po chwili ciszy wstałem mówiąc:- Potrzebna jest mi jednak załoga żywa a nie nieumarła... zmiana wachty. Niech beta będzie tu za piętnaście minut... niech następni zmienią ją za 5 godzin, a gdy będziemy w odległości 3 wrócimy na stanowisko. Jak na razie macie 10 godzin na odespanie i jest to rozkaz... Moon przejmij mostek na tą chwilę, będę u siebie...- Tak jest - powiedziała cicho pierwsza odzywając się przez zdławione ziewnięcie, a ja skierowałem się do klitki nazwanej kajutą kapitańską.Dlaczego klitki? Mała ciasna, niewygodna.... budowana w czasach gdy sama podróż przez wszechświat była luksusem, ale zmieściło się biurko, szafki, pusty barek... przydałaby mi się kropelka alkoholu ale obiecałem w końcu coś sobie.... nie zdejmując munduru skoczyłem na łóżko i natychmiast usnąłem....Automatyczny budzik zerwał mnie na nogi... odruchowo odszukałem wyłącznik i wstałem przecierając oczy. Rzut oka na padda - wszystko w normie. Pora? 4 godziny do celu. Usiadłem i rozmasowałem skronie, tak adrenalina spadła, podobnie jak ciśnienie. Zrobiłem kilka serii pompek i brzuszków dbając o formę do której w armii przykłądano wielką wagę po czym wziąłem z replikatora jeszcze jedną kawę. Co nas nie zabije to nas wzmocni. Spojrzałem na stan załogi... w normie. Zmiana na stanowiskach, reszta osób w kajutach.... to był czas dla mnie.... poprawiłem wygnieciony snem mundur i wyszedłem kierując się w stronę mostka. Pokłady były wyludnione. W takich krótkich chwilach odprężenia każdy starał się odpocząć, ale kapitan czuwał. Uśmiechnąłem się do siebie i wkroczyłem na stanowisko dowodzenia. Zmiana... chyba gamma poderwała się ze stanowisk salutując żwawo. Z reguły kadeci o zerowym praktycznie doświadczeniu poza..... kadet 4 roku Matthews..... 4 roku po raz 5? Nie wiem jak on to robił, ale kiedyś takich jak on nazywano wiecznymi studentami. - Meldujcie kadecie.- Tak sir... - pwoiedział donośnie i wręczył padda. Jak myślałem wszystko było w normie.- Nie przeszkadzajcie sobie. - powiedziałem tylko rozpierając się w fotelu i kontynuowałem picie kawy oczekując na niedługi powrót pełnej załogi mostka....
