Dziennik osobisty - BRAK DATYCzuję się coraz dziwniej we własnym świecie. A wydawało się, że po wizycie tam po drugiej stronie lustra nic nie jest wstanie mnie zadziwić. Cóż, dziwnym trafem nasi sšsiedzi postanowili sprawić nam wizytę... i tyle kłopotów co nieproszeni goście. Całe szczęście mamy okręt. Nie jest to może Taurus, ale damy sobie radę. Tym bardziej, że staram się wykonywać rozkazy i nie gadać zbyt dużo.... ale to takie trudne. Tam było to o wiele łatwiejsze. Ale jak na razie mam zbyt wiele zmartwień by się przejmowac jeszcze róznicami między TAM a TU. Moon coś, kręci - jak zawsze i sam już nie wiem. Chyba już pora napisać do jej rodziców i dowiedzieć się czegoś... ale wole nie wiedzieć jakie piekło by się rozpętało gdyby widziała. Lepiej więc użyć kanałów półoficjalnych - jak tylko znajdę czas. Mam nadzieję, że po tych wszystkich przeprawach skierujš nas na tyły do przegrupowania, uzupełnienia i poprawy morale. Chociaż na nie nie narzekam. Może poza brakiem alkoholu.... ale postanowiłem go na jakiś czas odstawić na co Ch'Rak przystał ochoczo. Jak tylko dotrzemy do jakijkolwiek bazy wezmę ich wszystkich na drinka. Zasłużyli... z tego co wiem najbardziej Marie i Denevue... Marie... i co z niš zrobić... trauma bitewna odcisnęła na niej swe piętno, a szkoda. Mam nadzieję że wróci do siebie... na to przynajmniej wskazuje jej bio. Ha... jeszcze jeden problem. Scorpius. Stary druh... zaginiony w akcji, najprawdopodobniej nie żyje. Najprawdopodobniej... ja w to nie wierzę. Piechota tak łatwo nie umiera. Pewnie dokonał abordażu w próżni z nożem w zębach, znajšc jego dawny pluton.... dowiem się pewnie kiedyś co się stało. Kiedyś... czy to nie odrobinę zbyt odległy termin?
