Dzięki za źródła. Im głębiej się tam w coś wczytuję, tym jestem bardziej załamany. Czasem na coś był pomysł, ale w filmie zostało to uproszczone. Źródła nowego kanonu to jakieś Lego opowieści i książka oparta na fabule filmu. I będzie się trzeba z tym zapoznać... 🙂
Z tą nową Gwiazdą Śmierci to mam te same kłopoty logiczne, co przedmówcy. Jak ona powstała na jakiś "nieznanych antypodach" galaktycznych i została zbudowana na jakiejś planecie (drzewka tam były i lasek) to rzeczywiście w wyniku ładowania jakieś słońce "się wypaliło" i w takimże systemie zniknęła planeta. I nikt nic nie zauważył! Po drugie, co to za technologia, że FO może sobie przemieszczać spore ciało niebieskie i to w takim tempie, że się nikt nie skapnął, że w systemie ze stolicą w której jest siedziba Senatu i Flota (bo jak zrozumiałem noworepublikański rząd ma siedzibę gdzie indziej), nagle się ten Starkiller i to naładowany pojawił. To już nie księżycowe maleństwo. Potem ciach ciach i padło kilka planet. To się tu na prawdę dzieje?
Pani złodupczyni Phasma to wyszła na jakąś blond-idiotkę, której tajemnicą jest to, że nie wiadomo czy nie jest łysa, jak jakaś członkini rodu Molari z B5. To już lepiej wyszedł meta dowcip z Bondem Szturmowcem.
Syn po złej ścieżce mi się dla odmiany również bardzo podoba. Przy pomnikowo zdeterminowanym niepokalanie poczętym Anakinie z epizodu 1 to ogromny postęp. KR to dorosły dzieciak z mentalnością pięciolatka i ego dziadziusia. Rewelacja. Jest to i zabawne i makiaweliczne zarazem ze scenariuszowego punktu widzenia.
Nie wiem jak Wy, ale im bardziej się zastanawiam nad fabułą siódemki to ewidentnie przywołuje mi się film Iron Sky. Imperium upadło. Jakieś resztki przejęły zasoby wiedzy i naukowców i w totalnym odizolowaniu rozwijały swoją straszliwą technologię i jakimś cudem (mimo mniejszych zasobów niż Imperium) przewyższają je po klikudziesięciu latach technologicznie i to w przedbiegach. Potem paralela jest gorsza. W Iron Sky mieliśmy się pośmiać w humorze rodem ze Szklanką po łapkach. Tu było na serio. Wyssali niby słońce, strzelili a w układzie i tak było widno.
Najbardziej niesamowite jest to, że i tak mi się to bardzo podoba. Co by sobie na DżejDżeja nie złorzeczyć, to sztuka z reanimacją kina nowej przygody mu się udała. Ja, stary chłop, znowu poczułem Moc i ubyło mi chyba zarostu w paru miejscach, bo się poczułem znowu zasmarczonym chłoptaśkiem.
Po drugim seansie nadal masy rzeczy nie rozumiem i widzę więcej niedorzeczności - nadal jednak bardzo i się ta nowa odsłona GW podoba.
