Nie wyglądało to obiecująco. Tym bardziej, że nigdy nie specjalizował się w tej dziedzinie. Westchnął i zapadł się na moment w sobie. Trudno będzie przekazać to załodze. Denevue spojrzał na niego i też westchnął. - To co? Zostawiamy problem do analizy komputerowi i idziemy się spić do nieprzytomności? - zażartował- Ehhh... szkoda gadać... podejrzewam że nie dałoby również nic przestrojenie deflektorów na modulowanie fazy drgań jakiejś anomalii grawimetrycznej. Czytałem, że komuś się udało... ale równe szanse byłyby na rozsmarowanie nas po całym wszechświecie...- Jak nie będzie już innej opcji to i tego się spróbuje. Nie ma co się załamywać....W tym momencie wszedł geolog z triumfalną miną na twarzy. Od razu przeszedł do rzeczy.- Właśnie sobie coś przypomniałem. Podczas badań, wielokrotnie znajdywaliśmy różne ciekawe obiekty i przypomniałem sobie o czymś. Może dałoby zmodulować wrota Iconian by przemieściły nas do rodzimej rzeczywistości?- Większość została już...- ...odkryta, ale u nas. - przerwał naukowemu - Były jedne wrota w pasie asteroid koło jednej z niezamieszkałych planet w pobliskim systemie. I były na tyle duże, że możnaby zaryzykować ich użycie. - I tak nie przejdzie okręt...- Kto mówi o okręcie... myślę o promach i kapsułach. Jeżeli wrtoa wciąż tam są mamy szansę się stąd wydostać.- Jest to myśl, ale....- Wiem... zostawmy obliczenia komputerowi, a póki co... kapitan zarządziła zmianę wachty. Macie się niezwłocznie udać do kwater. - Jasne... Okręt zapadł w drzemkę. Wachta delta przejęła mostek a oficerowie posnęli w swoich kajutach. Trudno byłoby to jednak nazwać snem. Wszystkich dręczyły dziwne sny i obawy czy kiedykolwiek wrócą do swojej rzeczywistości... i czy jest sens wracać. W końcu grzęźli powoli w wojnie z Borg, a ta rzeczywistość wcale nie wydawała się gorsza. Nawet obowiązek ratowania dowódcy nic tu nie zmieniał. Mogli zostać. W końcu zmęczeni rozmyślaniami posnęli....
