Przestrzeń.... ostateczna granica.... gdzie jestem? Sam już nie wiem. Zwykłą misja eskortowania dyplomatów Ferengi zmieniła się w rzeź niedoświadczonej załogi a gdy wszystko wydawało się kończyć... znalazłem się tu. Wśród ludzi znajomych z wyglądu, ale tam w środku zupełnie innych. Nie podobało mi się to, ale dobrze, że byłem po tej właściwej stronie... czy na pewno? Kto wie jak wrócę do DOMU. A czym on właściwie był? Czy mogłęm być związany z prochem ziemi czy też pokłądem wciąż słabo poznanego okrętu klasy Miranda? Czy było gdzie wracać? Było.... poczucie obowiązku i przywiązania do SWOJEJ załogi brało tutaj górę. To nie było moje miejsce.... nie ta rzeczywistość. Nawet jeśli pomogę rozwiązać im ich problemy... to nic nie zmieni. Wciąż będę żył TAM. Przeciągnąłem się na o wiele bardziej wygodnym fotelu..... cóż... moi weterani w nowym miejscu wyglądają może tak nie przystająco do tego sterylnego okrętu... ale... dobrze było mieć ich przy sobie. Należeli w końcu do ludzi, których zawsze chciało się mieć przy sobie w bitwie, ale po niej... ciekawe co u Moon... LeBlanc... co robią w tym odległym świecie.... ale nic nie jestem w stanie zmienić tym rozmyślaniem.... trzeba się przygotować..... - Załoga... skan systemów, dokładny... taktyczny... rozluźnij dłonie... będą Ci potrzebne w walce.... mamy chwilkę więc... albo cieszcie się życiem, albo módlcie się.... ale nie za siebie... tylko za naszych wrogów, gdyż to oni będą ginąć..... Po tych słowach wziąłem do ręki padda, analizując napływające informacje....
