PBF - kapitan Qumos

Ale nie było celów do trafienia.- Włączyć procedurę osobistych pól siłowych, załadować broń. Zabijmy tego robaka i zagrajmy w domino.- Przyjąłem. Cel w zasięgu broni za 5, 4, 3...

- 2, 1 i co wyskakiwać dam wam takie pola siłowe że będziecie błagać o śmierć - czekałem na napastników przygotowany do ataku.

- Uwaga, nowy cel w zasięgu. Wyeliminować. - po chwili Dra'Hom usłyszał krzyki jakiegoś człowieka.- Nie, zostawicie mnie! To nie ja! AAAAA!!!- Cel wyeliminowany. Powrócić do namierzania.Na końcu korytarza pojawił się jeden robot. W ręku miał dziwną tubę, a na korpusie jakąś czerwoną ciecz.- Zabić. Zabić! ZABIĆ!

Ta czerwona ciecz wyglądał jak krew a to oznaczało że czas się wycofać. W te pędy zacząłem biec w kierunku kanału ostrzeliwując się.

Klingon w ostatniej chwili schował się w kanale, bo dziwna broń robota wydała dziwny pisk. Może to był ten dezintegrator neuralny?- Uwaga, cel chwilowo poza zasięgiem. Możliwość przeniknięcia na inne pokłady. Zalecana procedura - eliminacja całej kadry dowódczej statku oraz przerwa na ciasteczko z marmoladą. - głos robota powoli oddalał się.

Szalone te roboty - powiedziałem sam do siebie kierując się w kierunku rdzenia komputera uważnie nasłuchując.

Dra'Hom doszedł na pokład z rdzeniem komputera. Po drodze usłyszał gadkę jednego z robotów, zastanawiającego się o wyższości kawy zbożowej nad wódką zbożową.Drzwi do rdzenia komputera były otwarte. W środku leżał jakiś Kardazjanin z wbitą w kark strzałką.

Przeszedłem najciszej jak mogłem obok miejsca pobytu robota kiedy doszedłem do pomieszczenia z rdzeniem profilaktycznie wyciągnąłem strzałkę może specy6fik przestanie działać.Po wejściu do środka zaczęłam grzebać przy rdzeniu jeśli to nie pomoże zacznę strzelać lepszy okręt bez komputera niż w obcych rękach.

Nagle z tyłu dobiegł głos.- Odejdź od tego synku. I rzuć też broń.

Odwróciłem się w stronę głosu kierując disruptor w kierunku rdzenia gotów wystrzelić.

- Kim jesteś i czego chcesz? - zapytałem rozdrażnionym głosem.

- Nie powtórzę ponownie. - odpowiedział mężczyzna zakuty w zbroję.

Na końcu korytarza wyjechał robot, podobny do tego który został zniszczony.

- Przerobię go na pokaźny worek różowych ptysi! - wykrzyknął.

- Rób co mówię bo oddam cię moim robotom.

- Może dzisiaj jest dobry dzień na śmierć - wykrzyknąłem i otworzyłem ogień w kierunku rdzenia a następnie w napastników.

Strzały zniszczyło konsolę przy której Klingon pracował. Zaś przez rycerza przeszły jak przez powietrze.- Nie usłuchałeś. - rzekł smutnym głosem.Robot podniósł ramię i wystrzalił z dzinwnej strzelby. Dra'Hom próbował uniknąć gradu strzałek, ale kilka z nich trafiło. Z łoskotem padł na ziemię. Po chwili stracił przytomność.Kapitan obudził się w swojej kwaterze, w swoim łóżku. Głowa bolała go niemiłosiernie. Cóż tak siędziało jak się piło krwawe wino.

Wstałem z łóżka z zamiarem wzięcia prysznicu i wypicia dużej ilości kawy ale kiedy przechodziłem koło drzwi zobaczyłem że są otwarte.Panel nie reagował przy próbach zamknięcia drzwi więc połączyłem się z maszynownią. - Maszynownia co sie do holery dzieje z moimi drzwiami od kwatery? - powiedziałem skacowanym głosem.

Nie było żadnej odpowiedzi, ale nagle usłyszałeś mrożący krew w żyłach okrzyk przerażenia. Był dość cichy, więc musiał pochodzić gdzieś z daleka.

Nie zastanawiając się wziąłem disruptor z szafki i pobiegłem szukać źródła krzyku.

Głos wył i zawodził, jak gdyby jego właściciel poddawany był straszliwym torturom. Wreszcie gdy byłeś już blisko kajuty, skąd się wydobywał, nagle się urwał. Za to usłyszałeś piski i odłos pocierania czegoś o coś.