PBF - Chorąży Kłos

- Nic, absolutnie nic - odparł naukowy

- Bardzo mi się nie podoba ta cała sytuacja niech sondy nadają sygnał wywołania wewnątrz zakłócenia - powiedziałem z zamyśloną miną po czym dodałem - czy są one zdolne aby przeprowadzić skany tachionowe i antyprotonowe?

- Na bardzo małym obszarze tak, nawet z dość dobrą rozdzielczością - odparł kadet

- To wykonaj je może tak coś znajdziemy - powiedziałem po czym zamyśliłem się obserwując główny ekran.

Takie skany do łatwych nie należą wiec trochę czasu zajeło zanim sensory zaczeły zbierać dane. Skan tachionowy wykazał niewielkie przesunięcia w czasie, strumień tachinów z czujników z łatwoscią przeszedł przez zakłócenie, wykrył również obecność źródła zakłóceń generowanych przez delektor który z pewnoscią należał do federacyjnej jednostki.

- Skan dał nam zamiast odpowiedzi jeszcze więcej pytań - skomentowałem - jak daleko znajduje się jednostka która wytwarza zakłócenia i czy możemy się do niej dostać?

- Skan nie ma możliwości podania nam odległości - oficer naukowy chwilę zamyślił się co do drugiej cześci pytania - możemy wzmocnić to zakłócenie lecz nie wiem jak to się skończy dla okrętu

- Dlatego poczyńmy pierw przygotowania musimy wzmocnić pole integralności strukturalnej i osłony - kiedy wszystko było gotowe usiadłem w swoim fotelu i wśród migających czerwonych świateł powiedziałem - do dzieła.

10 minut zajeły przygotowania zarówno do wyemitowania odpowiednio spolaryzowanej wiazki cząstek z deflektora jak i wzmocnienia struktury. Gdy okręt i załoga byli gotowiekran rozświetlił wiązka, z początku nie było żadnej reakcji ze strony zakłócenia lecz wraz ze wzrostem mocy wiązki, szczelina zaczeła się powiekszać. Kilkadziesiąt sekund później szczelina była na tyle duża aby mógł ją przekroczyć okręt wielkości Interpida.

- Wlatujemy 1/4 impulsu - powiedziałem wiedząc co się dzieje na ekranie - pełny skan.

Gdy okręt był w połowie drogi, deflektor nagle wysiadł a wszyscy poczuli niepokojące wibracje podłogi. Szkarłatne wyładowanie pochodzące wprost z zakłócenia przeszło zaledwie kilka metrów od kadłuba, kilka mniejszych ładunków uderzylo w osłony sprowadzając je do 95% stanu wyjściowego.

- Sternik pełna impulsowa - powiedziałem słyszał raport - co się stało?

- Deflektor nie daje rady w pełni wyemitować wymaganej wiązki, nie mamy pełnej spójności cząstek a współczynnik wzmocnienia jest niższy niż zakładaliśmy. Kilka sekund później okrętem mocno szarpnęło.- Zwalniamy, silniki mają pełny ciąg a cewki napędu dają pełną redukcję masy - powiedział sternik- Odczytuję bardzo duże odkształcenia przestrzeni i podprzestrzeni, zmiany dotyczą nietylko grawitacji - dopowiedziała naukowa

- Przekierować dodatkowa moc do silników - zwróciłem, się do operacyjnego - czy wykrywasz jakieś cząstki chronometryczne? - zapytałem naukowej.

- Całą masę, lecz to nie ma sensu, cząstki zachowują się w sposób przeciwny niż to wynika z dotychczasowej wiedzy, zamiast manipulować czasem one pojawiają się i znikają tworząc coś w rodzaju pętli nieskończoności, taka ukryta kieszeń w przestrzeni tyle że bez ramki czasu. Silniki pracują na maksa.Oficer naukowy podszedł do ciebie i powiedział - Ta kieszeń zdaje się zamykać, dlatego jesteśmy wypychani - stwierdził