RPG - Gul Taren

Taren kiwnął głową i napili się całkiem dobrego alkoholu. Nie był to kanar, ale jakaś mieszanina z sokiem, całkiem dobra.Potem poszli wzdłuż głównej ulicy. Ona nigdy nie zasypiała. Wszędzie byli Kardazjanie, trochę Klingonów tez się trafiło, choć oni raczej trzymali się swoich lokali. Na szczęście nikt ich nie rozpoznał, tylko patrol policji pieszej uważnie przyglądnął się Dainowi i zasalutowali.Nie chcieli już wracac pieszo do hotelu, skorzystali z publicznego teleportera i pojawili się znów w hotelu. Od razu poszli do pokoju i spać. dzień był relaksujący, choć troszke wyczerpujący.

Dzień był z pewnością relaksujący. Przechodząc przez hotel wzbudzali pewne dyskretne zainteresowanie. Goście hotelu płacili zbyt dużo pieniędzy, dlatego nikt ich nie zaczepił. W oczy Tarena rzucił się leżący na stoliku niedaleko jednego z boyów komiks "Przygody Żelaznego Daina", dopiero teraz Taren zdał sobie sprawę jaką ogromną maszynę musiał puścić w ruch dział propagandy ... gdy zasypiał, zadał sobie pytanie jak bardzo może zmienić to jego życie? Rano obudziło ich słońce. Poranek wydawał się przyjemny. Dyskretna informacja migająca na ekranie informowała ich, że hotel zaprasza swoich gości na śniadanie ...

Delikatnie obudził Erin i poczekał aż będzie gotowa na zejście. Jemu toaleta zajmowała 3 minuty, jej pięc razy więcej czasu, a podobno spieszyła się.Razem zeszli do jadalni i czekali az pojawi się kelner. Taren w międzyczasie w kiosku z prasą kupił komiks i zagłębił się w lekturze. Chciał wiedziec jakie mu CD bohaterskie czyny dodało.

Komiks został oparty na faktycznych wydarzeniach i to wszystko co można było o nim powiedzieć ... poza tym był strasznie przesadzony. Opowiadał o niedawnej bitwie w sposób dość szczególny ... Cardassian było mniej, ludzi było dużo więcej ... a wszystko było podkolorowane ... Taren na przykład nie pamiętał momentu, w którym samotnie stawiał czoła 200 komandosom próbującym go zabić .... widać było, że PR nie zamierzał odpuścić takiej okazji ...Kelner podszedł dość szybko przynosząc ciepłe napoje -Co państwo sobie życzą ?- zapytał usłużnie uśmiechając się

Erin szybko zamówiła coś lekkiego, a Taren nie odpowiedział.-Dain, hej Dain. Dain! - potrząsneła go za rekę.- Co? - wyglądał jak wytrącony z transu.- Co chcesz na śniadanie?- Nie wiem. Nieważne. To samo co ty. - znów zagłebił się w lekturze.- Co ty tam czytasz? - spojrzała na tytuł. - "Żelazny Dain i obrona kolonii." Co to ma być?- Nasze starcie z Ambassadorem. Troche podkolorowane. Wiesz, że znów mierze się z tym pułkownikiem. Tym od niezbyt dobrze ukrytej placówki naukowej. Ventram czy jakos tam. Tylko, że tam go zabiłem, a tu go sklonowali i to parę razy... Jak zniszczylismy Ambassadora to wszedł z komandosami na pokład Antharmy by mnie zabić. Osobista zemsta. Właśnie mu wykończyłem 1/4 oddziału, usuwając atmosferę z jednego z pokładów. Naprawdę dobre...- To nieźle sobie scenarzysta pojechał.- I to dopiero połowa zeszytu. A piszą, że wydadza me przygody na Na'Tali jako wspominki z przeszłości. Az sie boję... Choć zamówię prenumeratę.Przestali się śmiać, gdyż przybyło sniadanie.

Śniadanie było dobre ... to właściwie wszystko co można o nim powiedzieć. Zazwyczaj nie oceniało się hoteli po śniadaniach, gdyż nie wiele dało się wymyślić przy tym posiłku. Jednakże Gul w myślach pochwalił obsługę. Kelner był bardzo dyskretny, nie odzywał się gdy przynosił i zbierał talerze, zachowywał się naprawdę profesjonalnie. Z drugiej strony przy cenach jakie płaciło się za pokój, trudno było się temu dziwić. Gdy skończyli jeść Erin popatrzyła na swojego ukochanego -Co teraz planujesz? Mają tutaj całkiem przyjemny basen, co powiesz żebyśmy resztę czasu do obiadu spędzili prażąc się na słońcu i pływając ... - nachyliła się bliżej jego ucha -Mam nowy strój kąpielowy, który powinieneś zobaczyć -

- Wybacz mi, ale dziś będę chciał spotkac się z ważnym przyjacielem. Bardzo mu ostatnio pomogłem i czas na mały rewanż. - uśmiechnął się złośliwie, myśląc o swej prawie byłej żonie.- Kto to?- zapytała Erin.- Nie chciał bym mówił, że go znam. Taka niestety ma pracę... - zrobił pauzę, tak że Erin od razu poznała, że znajomy jest z Obsydianowej Kasty.Po sniadaniu Taren zażądał szyfrowanego połączenia. W hotelu, gdzie większość gości była albo z armii, albo z rodziny armii coś takiego było codziennością.Gdy wszedł do wyciszonego pokoju od razu połączył się z główną kwaterą Obsydianowej Kasty.- Gul Dain Taren. - przedstawił się. - Chciałbym porozmawiać z Wicedyrektorem Wydziału Bezpieczeństwa Brunem Mellakiem.

Kobieta skinęła głową i zaczęła coś sprawdzać w komputerze. Po chwili odezwała się do Tarena-Proszę chwilę poczekać. Przełączam - Chwilę trwało nim udało się przekierować połączenie. Brun siedział w ubraniu cywilnym, w przyciemnionym miejscu. Pomieszczenie za nim przypominało bardziej kajutę jakiegoś okrętu niż biuro. -Taren? W czym mogę tobie pomóc - zapytał szpieg przypatrując się oficerowie uważnie

- Cóż, moja misja zbytnio się nie powiodła. Nim coś powazniejszego odkryłem to Terranie praktycznie zezłomowali moja Antharmę i będę uziemniony. Ale oczywiście wieszo tym. Potrzebuję małej przysługi. Pamiętasz pewnego gula, który był na tej samej zabawie co moja żona? Pokazywałeś mi zdjęcie. Podobno potrzebują jego umiejętności an froncie, na jakieś bardzo trudnej misji. Da się załatwić by tam poleciał?Tak lekko zawoalowany sposób Taren chciał by gul Lamarak przeżył to samo co on na Na'Tali - wysłanie na samobójcza misję.

Brun zmierzył Daina wzrokiem. Gulowi wydawało się, że jest odporny na wszystko. Wiele przeżył i był pewien, że nikt nie może go łatwo odczytać. A jednak wzrok Wicedyrektora wydawał się być twardy niczym stal. Tarenowi wydawało się, że ten czyta w nim jak w księdze. Po chwili jednak Mellak uśmiechnął się lekko, a ten grymas wywołał również odruchowy uśmiech na twarzy Tarena. -Zobaczę co da się zrobić - słowa te były niczym balsam -Co do kontaktu to nie przejmuj się ... być może w stolicy będziesz miał nawet więcej okazji -

- Jestem do usług Kasty przez cały czas urlopu. Hasło najlepiej takie samo jak ostatnio. - numer z monetą trudno było zapomnieć.

Mellak uśmiechnął się lekko -Oczywiście, cieszę się, że jesteś taki chętny do współpracy. Jednak to nie jest taka prosta praca. Na razie ciesz się urlopem. Być może ktoś się będzie chciał z tobą skontaktować, ale prawdopodobnie gdy rozpoczniesz swoje tymczasowe zadania ... aha miłych wykładów ci życzę - po tych słowach Cardassianin uśmiechnął się szeroko i rozłączył się. Taren nie zdziwił się, że członek Kasty wiedział o nim, aż tyle.

- A ja łapania tych durniów z frakcji pokojowej. - mruknął nim wyszedł z pomieszczenia.Wrócił do stołu. Erin czekała spokojnie i choć była ciekawa to nie pytała.- Jednak nie spotkam się z przyjacielem. Ma dużo do roboty. Wystarczyła rozmowa. Ale może wczesniej pojedziemy do pewnego sklepu z modelami okretów? Mam do orbioru model ziemskiego pancernika...- Mężczyźni i wasze zabawki. - jękneła. - Dobrze, ale potem ja rządzę naszym czasem.Ruszyli by teleporterem przenieść się do sklepu, gdzie czekały na Tarena Ambassador i 2 Centaury.

Znaleźli się w średniej wielkości sklepie. Za szeroką ladą stał stary Cardassianin. Gdy zobaczył dwójkę klientów uśmiechnął się lekko-Dzień dobry, w czym mogę pomóc? -

- mam do odebrania statki, które zezłomowałem. Ambassadora i 2 Centaury.