PBF - Podporucznik T'Vosh

2h później Liliana przestawiła optykę na wsp które będziecie obserwować i zbierać dane. Z poczatku cały ekran był jasnoniebieski, po małej korekcie powiększenia ukazał się w pełnej okazałości dżet a obok niego pożerająca go osobliwość kwantowa. Niby zjawisko znane astronomom już w XX wieku lecz ten byl nadzwyczaj osobliwy gdyż promieniowanie jakie generował nie pasowało co wcześniej udało się zarejestrować. Czarna dziura nie była aż tak okazała jak jego żywiciel, 100 tys km średnicy przy paru milionach kilometrów wysokości przeciwległych strug plazmy, tworzylo dość dziwaczny obraz. Być może ta dosć żadko spotykana niespojnosć wymiarów jest przyczynkiem osobliwego promieniowania.

W milczeniu patrzyłem na zjawisko. Teraz powinni działać naukowcy, do których się nie zaliczałem.Po paru minutach kazałem sternikowi zbliżac się do zjawiska z 1/4 impulsowej.

- Tak jest kapitanie - odparł sternik - okręt z gracją ospałego wołu zaczał zmierzać ku zjawisku.

Cierpliwie czekałem na zakończenie badań. Na szczęście Iwan nie był idiotą i wiedział, że trzeba zatrzymac sie 3 minuty świetlne od zjawiska.

Oś strug plazmy powoli zaczeła zataczać się. Początkowo były to tylko drobne wachania lecz wraz z biegem czasu narastały. Dżet zachowywał się jak bączek kręcacy się wewątrz wklęsłej powierzchni. Poziom promieniowania skakał. Osłony co rusz wystawione na silnijeszy błysk, jarzyły się niebieską poświatą omiatane cząstkami plazmy.

- Jaki jest poziom naszych osłon? - zapytałem, bo sytuacja zaczęła mnie lekko niepokoić.

- Trzymają na 95 %

- Jak dojdą do 75% to zaczynamy sie wycofywać. Ile czasu potrzebujemy jeszcze na badania?

- Przy tak dynamicznie zmieniających się warunkach, zalecam prowadzenie badań cały czas, być może uda się nam zaobserwować przyczynę i powtarzalnosć takiego zachowania się tej pary. Nie możemy jednak zbytnio się oddalać gdyż to znacznie pogorszy jakoś zbieranych danych. Dżet generuje spor szumów, dodatkowo promieniowanie tła ... jak za daleko odlecimy to nic z tego nie wyjdzie - odparla nieśmiało Liliana

- Nie można posłać kilka sond, aby zbierały dane, a my tylko je skolekcjonujemy?

- Czemu nie, lecz nie ma 100% pewności że sondy powrócą bez żadnych problemów

- Nie kupowałem ich. - mruknąłem. - Wystrzelić 2 sondy. Niech podlecą do zjawiska i badają . My zostajemy na miejscu do czasu spadku osłon do 75%.

- Sondy wystrzelone - odpowiedziala Liliana.Kilka chwil później twoja oficer naukowa miała nielada problem gdyż pływy grawitacyjne znosiły sondy z kursy by w odległości niecałych 30 sekund świetlnych zniknąc kompletnie - Straciłam telemetrię i połączenie z sondami, tylko to udało mi się zarejestrować Na głównym ekranie pojawił się zapis video lotu sondy, niebieskie strugi plazmy w niedalekiej odległosci mijały sondy. Po jakichś 20 sekundach, jedna z sond zarejstrowała skok poziomu różnych typów promieniowania, pojawiła się mała wyrwa w przestrzeni dosłownie na ułamki sekund by pochłonąć obie. Zapis video kończył się gdy wyrwa zamknęła się, ostatni obraz z drugiej strony okręt klasy Interpid znajdujący się w odległości 100 tys km. Sondy nawiązały od razu z nim połączenie, był to USS Daredevil.

- Interesujące. Wywołajcie na normalny kanale Floty najbliższe okręty GF. Może jest tu Daredevil, a jesli nie to właśnie odkryliśmy mikrokorytarz podprzestrzenny.

- Brak możliwości kontaktu, zbyt duże zakłócenia - gdy Liliana to wyrecytowała, główny ekran zgasł, jak również oświetlenie.