PBF - Podporucznik T'Vosh

Poprzyglądałem się kobiecie, aby sprowokować któregoś z jajogłowych.Ponieważ nie było reakcji, wzruszyłem ramionami i wróciłem do kokpitu.- I co, ładna? - zapytała kpiąco Karena.- Nasza naukowa bije ją we wszystkich atrybutach. - odpowiedziałem w tym samym tonie. - Właśnie, mówiłm ci, że wybiore się z nią do holodeku na plaże Pacyfiki?Po tym pytania nastała cisza, a prom leciał ku swemu celowi.

Po chwili dostałeś isochipem w głowę.

Odwróciłem się szybko by zobaczyć winowajcę.

I dostałeś ponownie isochipem prosto w policzek, chłopiec stał nie więcej jak metr od ciebie z kolejnym chipem gotowym do użycia.

Wykonałem unik, podniosłem jeden z chipów i rzuciłem w niego.

Chłopiec złapał czip w locie, trochę cię to zdziwiło dzieci w tym wieku nie mają wyrobionej takiej koordynacji ruchowej. Wyszczerzył tylko zęby i wrócił na fotel by w skupieniu przyjrzeć się czipowi.

Wpadłem na pomysł. Wziąłem chip, którym dostaemw tył głowy i pomyślałem "A teraz dostaniesz w głowę" i rzuciłem w niego pod kątem.

Chłopiec ponownie bez wiekszych trudności złapał chip wlocie. Jeden z naukowców przyglądał się całemu zdarzeniu zwrócił się do chłopca a później do ciebie- Zachowuj się a pana proszę o powagę, prosze nie reagować na jego zaczepki - poczym powrócił do czytania pada.

- Dlaczego mam być poważny? Pewnie wy jajogłowi nie znacie pojęcia zabawy. Tylko praca, praca, praca... - zrobiłem obrażoną minę małolata i naburmuszony usiadłem na fotelu. Od razu zleciłem komputerowi dokladny skan medyczny matki i dziecka. Oczywiście komendy wpisywałem na panelu, bo nie chciełem, aby dowiedzieli się o moich działaniach.

Komputer wykonał tylko skan powierzchowny skóry, coś blokowalo wiazkę. Chwile później ciarki ci przeszły po plecach gdy kobieta podeszła do ciebie prawie bezgłośnie nachyliła się ku tobie i wyszeptała tak aby nikt inny tego nie usłyszał - Proszę więcej tego nie robić, i tak to panu nic nie da, otrzymał pan ścisłe rozkazy i proszę się ich trzymać, mam nadzieje że zrozumie to pan i..... - chciała coś dodać ale wymusiła tylko uśmiech i powróciła na swój fotel.

W odpowiedzi pomyślałem:"Wiem, że pani mnie jest telepatką, więc mogę sobie porozmyślać. Mam kompletnie gdzieś rozkazy i nie mam zamiaru sztywno się ich trzymać. Trzymanie się rozkazów doprowadzi Federacje do ruiny, ten proces trwa i zaczyna być coraz gorzej. Panią zapewne i chłopca podrasowali genetycznie?

Gdy usiadła na fotelu powróciła do wpatrywania tym razem w sufit. Nic się nie stało po tym jak wypowiedziałeś swoją kwestię w myślach.

Albo nie jest telepatką, albo oszukuje.Zająłem sie pilotowanie, a raczej pilnowanie autopilota. Zobaczymy co będzie dalej.

Dalsza droga przebiegła bez żadnych zdarzeń, poza tym iż dzieciak dostawał co pewien czas małpiego rozumu i skakał po czym się da lecz karcący wzrok opiekunów od razu przywoływał go do porządku lecz nie na długo. Bezpiecznie dotarliście spowrotem do stacji z której wyruszyliście.

Jak kobieta nie chciała pomocy, to nie. Nie będę się narzucał.Po powrocie od razu skierowałem się do Adeny.- I jak śledztwo? - zapytałem.- Oczywiście, że to ona. Komputer wciąż powtarzał, że to tylko usterka i przypadkowe zmieszanie programów, ale wystarczyło trochę pogrzebać i...- Dobrze się spisałaś. Trzeba będzie ją ukarać. Niech no tylko przyleci nasz Intrepid...- Co planujesz?- Na razie to tajemnica, ale wierz mi - będzie cierpieć.Pożegnałem się z mechaniczką i poszedłem do swej kwatery. Trzeba było sie porządnie wyspać bo w drodze powrotnej nie zmrużyłem oka.