PBF - Podporucznik T'Vosh

- Tak, wszystko wydarzyło się całkowicie przypadkiem. Interesujące. Proszę dokładniej się tem przyjrzeć, a gościom nie dawać kodów bezpieczeństwa. Nie będę ich zamykać. Jeszcze. Iwan, za ile lat dotrzemy do klingońskiej stacji? - zapytałem z przekąsem.

- Minimum 10 dni lotu, kawałek do stacji mamy - odparł Iwan Agneta potwierdziła wykonanie twoich rozkazów

- Utrzymać czerwony alarm przez godzinę. Potem przejdziemy na żółty. - usiadłem w fotelu i nerwowow czekałem na niespodzianki. Te jednak nie pojawiły się.Uspokoiłem się dopiero wieczorem, a następne dni przeznaczyłem na odpoczynek. Wraz z Kareen okupowałem holodek, poznając Regulus i jego święta (doprowadzały mnie do szału), opalając się na plaży topless (nie ja to wymyśliłem, ale mogłem się dokładniej przyjrzeć figurze naukowej), szukając mordercę w Anglii jako Herkules Poirot i panna Jane Marple, odkrywając grobowiec Tutenchamona i wiele innych.Gdy 5 dnia zająłem na 3 godziny basen to załoga odetchnęła i sama przypuściła szturm na wolny holodek. Ja tymczasem próbowałem pobić swój rekord na 100 metrów kraulem, ale nijak nie mogłem tego osiągnąć. Nawet doping Kareen nie pomógł.Gdy roześmiani opuszczaliśmy basen i tylko w strojach kąpielowych biegliśmy do jej kwatery, wybiegając za rogu prawie wpadłem na całującą się parę. Była to taktyczna i żółtoskóry kadet. Jak sztubacy oderwali się od siebie.- Kapitanie, ja... To znaczy my... - zaczął kadet.- Nic nie musisz tłumaczyć. - przerwała mu Put. - Kapitanie. - skinęła lekko głową i wyminęła mnie, ciągnąć za rękę swego nowego chłopaka.- Co się stało? - zapytała Kareen, która dopiero teraz dogoniła mnie.- Nie. Nic. Chodźmy. - wziąłem ją za rękę i poszliśmy do jej kajuty."Kadet Namura. Trzeba będzie się nim zająć." - pomyślałem.Szóstego dnia zwiedzaliśmy okręt. Było fajnie, ale ja nie mogłem zapomnieć widoku całującej się Put. Kareen wesoło coś tam szczebiotała, a ja tylko potwierdzałem, nie wiedząc o czym mówi.- Christiansen do kapitana. - odezwał się mój komunikator.- Tak, Pierwsza?- Mam wyniku dochodzenia w sprawie awarii na Mirandzie.- Już idziemy.

Pierwsza wybrała największy pokój dyplomatyczny jaki mieliście na pokładzie. Była tam już cała obsada z mostka jak również twój szef inżynierów no i technik z Mirandy. Agneta wręczyła ci padda - Tu są wszystkie dokumenty jak również znajdzie się tu cały zapis tego spotkania – starała się to powiedzieć jak najciszej i tak aby nikt nie zauważył o co chodzi - - Szefie zaczynaj - Kapitanie – zwrócił się do ciebie – przejrzeliśmy wszystkie dane jakimi dysponowaliśmy jak również tymi które dostarczył nam chorąży – tu zwrócił się do technika - Todd Spinmayer, jestem ... – tu zawiesił głos - .. byłem technikiem operujacym w maszynowni - Tak, przepraszam że to powiem ale zgadza się – tu zwrócił się do ciebie, chorąży zdziwił się na te słowa, nie bardzo wiedział o co chodzi - To uzyskaliśmy z naszych sensorów jak również z optyki Na ścianie znajdował się duży panel do którego podszedł szef , poczym otworzył filmik. Obraz video przedstawiał widok Mirandy z jej prawej burty - Nic nie widać na tym obrazie – powiedziałeś zadając jednocześnie pytanie - Zgadza się, z tej odległości nie widać ale po powiększeniu zobaczy pan to czego sensory nie wykryły Obok palety z aparatura pomiarową znajdował się niewielki wyciek plazmy z przewodu, mniejszy niż na grubość palca, 2 może 3 cm . - Wyciek pojawił się zaraz po skończonej bitwie, w chwili gdy wzięliśmy Mirnade na hol weszła w interakcje z naładowanymi cząsteczkami i zapaliła się – szef puścił dalej film, plazma paliła się na niebiesko, przypomniałeś sobie że technicy czasami dodają do plazmy barwniki aby szybciej wykrywać nieszczelności i wycieki. - Technicy z Mirnady nie mieli pojęcia o tak małym wycieku zważywszy że wiele systemów u nich padło lub było zniszczonych, kilku z nich naprawiło przewód i przekaźnik łączący się z częścią w której była nieszczelność poczym otworzyli zawory aby plazma popłynęła jak im się zdawało naprawionymi już przewodami, nadmienię że energie czerpali bezpośrednio z działającego na jałowym biegu rdzenia. Film ciągle pokazywał paląca się plazmę na zewnątrz kadłuba, poczym szef przełączył na widok schematy linii przesyłowych i zaznaczył drogę jaką płomień się cofnął, gdy skończył kontynuował - Gdy wyszliśmy z warp, zawór szlak trafił a płomień został wessany do wnętrza rdzenia, wszystkie zabezpieczenia wcześniej zostały zdjęte aby ułatwić pracę ledwo dychającemu reaktorowi, gdy technicy to zauważyli natychmiast uruchomili procedury awaryjne i dokonali natychmiastowego wygaszenia rdzenia, lecz paląca plazma jaka się tam zebrała i narastające ciśnienie stanowiło ciągłe zagrożenie, usunęli rdzeń poza obręb okrętu lecz i to nie pomogło bo wysuwający się rdzeń zahaczył o coś i doszło do rozszczelnienia – szef zakończył swój wywód bo nie chciał przywoływać zdarzeń i obrazów z akcji ewakuacyjnej

- Dziękuje. Panie Spinmayer, na czas obecnych wydarzeń zostanie pan wcielony do służby na okręcie, tak samo reszta uratowanych. W celu uzyskania przydziałów proszę zgłaszać się do szefów odpowiednich działów.

Chorąży przytaknął. Gdy pozostali zaczeli się rozchodzić nadeszła dość niespodziewana wiadomość - Kapitanie - zwróciła się do ciebie jakaś kadetka pozostawiona na mostku - mamy towarzystwo, dwie grupy jedna przed nami druga za nami.

- Jaki jest skład obu grup?

- Przed nami para Vor'Chy, para K'T'Ing oraz para B'Reli, za nami Sovek oraz para Akir, przy czym okręty klingońskie są bliżej, kapitan Grel'Tok na linii

- Łączyć. Zakładam, że przed nami ją przyjaciele, a za nami nie. - przywtałem Klingona.

- Ma pan mnie za głupca - klingon starał się być miły, choc nie bardzo mu to wychodziło - miałem pana za honorowego człowieka, pomyliłem się i zapłacisz mi za to T'Vosh, słyszysz zapłacisz mi za to - klingon już krzyczał

- Może nim zaczniemy do siebie strzelać to dowiem się czemu jestem człowikiem bez honoru? - zapytałem grzecznie.

- Okręty klingońskie należą do mojego największego wroga, ten parszywiec od lat próbuje wysłać mnie na tamten świat. Nikt poza panem i pańską załogą do teraz nie wiedział o moich poczynaniach. Moja załoga mnie nie zdradziła, są zbyt honorowi, tylko ty parszywy półromulaku miałeś czelność grać na dwa fronty, za to będziesz się smażył w ołowiu a ja tego dopilnuje.

- Racja nikt oprócz nas nic nie wie, szczególnie rozwalone Exelsiory, ich koledzy oraz Steamrunner MacNamary. Nikt, nie licząc Gwiezdnej Floty. Wystarczyło powiadomić kogo trzeba u was i już chce nas zabić. Sternik, przygotuj kurs zabierający nas jak najdalej od tych dwóch grup.

- Jeszcze masz czelność zrzucać winę na innychAgneta nachyliła się do ciebie - On ma po części rację, gdy walczyliśmy z żadnego okrętu nikt nie wysyłał komunikatów do GF, tamta grupa poszukiwała nas, wyłacznie okrętów federacyjnych, dla nich klingońskie okręty były tylko tu przypadkowo. Podczas walki oni najpierw celowali w nas dopiero gdy drapieżne ptaki klingonow stały się zagrożeniem wzieli ich na cel.

- Insynuujesz, że mamy na pokładzie zdrajcę? Zawsze mogli powiadomić swoich gdy już nas nie było... - przerwałem na chwilę połączenie. - Operacyjny, przygotuj promień trakcyjny. Na mój znak złap B'Rela. Put, szykuj się do strzelania, ale jeszcze jej nie aktywuj. Celem ma być B'Rel. Na holu nie przetrzyma salwy. - wznowiłem rozmowę. - Rozpracował mnie pan, kapitanie. Jestem tajnym agentem Tal Shiar, która od lat chce doprowadzić do konfliktu Federacji i Klingonów. To czy uważa pan to za prawdę mało mnie obchodzi. Teraz!