PBF - Podporucznik T'Vosh

- Więc to pani tutaj rządzi? - przeszedłem od razu do konkretów. - Czy to wy porywaliście nasze załogi z okrętów?

Pomimo zadanego pytania postać nie odpowiedziała.

Stanąłem przed zbiornikiem i zadałem to samo pytanie w myślach.

W swojej głowie usłyszałeś zbiorową odpowiedź - Jesteśmy Bentusi, tak i nie, wasi oficerowie i załogi nie poradziliby sobie bez naszej pomocy, to co nam podarowali my przyjeliśmy. Przyjeliście również i od nas zatem pozwólcie dokończyć nam nasze naprawy, okręt sam znajdzie drogę do domu a twój Daredevil posłuży nam. Reszta waszych załóg podąży za wami. A teraz odejdź i pozwól aby los i kosmos poprowadził nas ku gwiazdom.

"Nim odejdę mam dwa pytania. Co nam podarowaliście i do czego potrzebny wam jest mój okręt?"

- Odpowiedź jest prosta jak podróż przez rozgwieżdżoną pustkę kosmosu, jesteś wnim, będzie on cały czas z tobą, to z czego został stworzony powróci na swoje pierwotne miejsce.

"Przepraszam, ale nie rozumiem. Nie wszyscy podrózują przez kosmos bez problemów."

Do tej pory kobieta mówiła do ciebie mając zamknięte oczy a jej głowa zwrócona była w kierunku sufitu którego nie sposób było dojrzeć. Tak teraz opuściła głowę i głosem który aż doszedł do twoich kości powiedziała lekko marsząc brwi.- Nasz czas jest cenny, wasza rasa nie jest jeszcze gotowa na przyjęcie naszych posłańców ale stworzyliśmy przyczułek który jest noszony przez jedną z was - "jedną z was" zabrzmiało dość dziwnie, w pierwszej chwili przyszło ci tylko jedna osoba na myśl, ciężarna kobieta która ma niedługo urodzić dziecko, kobieta mówiła dalej - wasz okręt stworzony jest z tego co nas wszystkich otacza i powróci on on do swojego miejsca stworzenia a my jesteśmy budowniczymi którzy z radością go przyjmą. W całym pomieszczeniu powoli robiło się ciemno, kobieta znów spojrzała prosto w góre a cała komorę wypełniła mgła całkowicie skrywając wewntąrz sylwetkę kobiety.

"W takim razie prosiłbym o mozliwość powrotu na swój okręt. Mówie to też w imieniu swoich rannych załogantów, których zabraliście z naszego ambulatorium."

Gdy tylko o tym pomyślałeś natychmiast zostałeś przeniesiony na mostek, stałeś dokładnie w tym samym miejscu z którego zostałeś zabrany. Nagle z tyłu usłyszałeś - Wszystko przygotowane, załoganci rozmieszczeni zgodnie z planem po kajutach, wszytskie transfery zakończone, mają wprost niewiarygodne systemy transportu materii, doktor Varosh chciałby z panem zamienić kilka słów - gdy odrwóciłeś się, pierwsza coś robiła na naściennym panelu.

- Zaraz co ty tu robisz? Przecież zabroniłem wchodzenia na okręt obcych. - powoli podszedłem do niej.

- Wykonuje twoje polecenia - odparła - 2h temu wydałeś rozkaz aby wszyscy przenieśli się na pokład tego okrętu, wspomniałeś coś że oddajemy Daredevila Bentusi i tym - tu wskazał na okret na którym się znajdujecie - mamy wrócić do domu, sprzeciwiałam się ale stwierdziłeś że ty jesteś kapitanem i wydajesz rozkazy więc toje pytanie jest zaskakujące - poczym lekko oburzona dodała - następnym razem zanim wydasz rozkaz zastanów się dwa razy.

- A to bydlaki. Nic takiego nie rozkazałem. Pewnie się pod mnie podszyli. Natychmiast wywołac okręt Bentusi.

Chwilę później na głównym ekanie mostka pojawiła się twarz starszego klingona - O co chodzi kapitanie T'Vosh

Przez chwilę ze zdziwienia nie mogłem wykrztusic ani słowa.- Od... od kiedy Klingoni służą na bentusiańskich pancernikach?