EpilogusFurius pod nieobecność Atiliusa reformował administrację i gospodarkę rzymską. Dzięki jego reformom, Imperium Romanum miało za co wystawiać kolejne zwycięskie armie. Łupy płynęły szerokim strumieniem do kasy państwowej.Napór armii rzymskiej w Sycylii sprawił, że Kartagina musiała skupić wszelkie siły, by się utrzymać. Ich największy sojusznik Macedonia był w tarapatach - Rzym szykował drugą armię, która miała zburzyć królestwo Filipa. Armię miał poprowadzić sam konsul Furius, podczas gdy Flaminius z armią konsularną po mału podbijał Gallów.Kolejny rok przyniósł dwa zwycięstwa: nad Kartaginą i Macedonią. Podczas gdy Atilius szykował się do zdobycia stolicy państwa punickiego, Furius w porozumieniu ze wschodnimi gubernatorami Gaiusem Serviliusem Glaucią i Caiusem Iuliusem Caesarem ogłosił siebie imperatorem.Senat opowiedział się za wiernością Atiliusowi, chociaż bez większego przekonania, główną motywacją byli legioniści Flaminiusa cofnięci z Galii Cisalpińskiej. Następnego dnia doszło do przewrotu, kiedy to ludzie znanego populisty i demagoga Spuriusa Cassiusa dokonali udanego zamachu na wodza Flaminiusa. Doszło do walki na miecze w Senacie, z której tylko niewielu się uratowało, komendę nad legionami rzymskimi objęli legaci Flaminiusa, po zabezpieczeniu miasta oczekiwali na powrót dożywotniego konsula.Kadłubowy Senat pod przewodnictwem Aeliusa ogłosił Atiliusa prawdziwym Imperatorem i zarządził dodatkowy zaciąg do legionów, w obliczu wieści o nadchodzącym uzurpatorze Furiusie zdecydowano się na powołanie wszystkich mężczyzn do 60 roku życia.Pod koniec roku, gdy spod Kartaginy nie nadchodziły żadne pomyślne wieści, Furius wylądował w Brundisium z częścią swoich armii. Czoła stawiły mu trzy legie pod Aeliusem, jednak potyczka nie trwała długo. Legioniści Aeliusa odmówili walki i wydali go Furiusowi. Błyskawiczny marsz na Rzym skutkował jedynie dołączaniem kolejnych legionów do armii uzurpatora.Zostaje ogłoszona Lex Furia, na mocy której dochodzi do proskrypcji podejrzewanych o współpracę z wrogiem ludu Atiliusem. Glaucia i Caesar lądują w Afryce i atakują zmęczone walką armie Atiliusa, negocjują separatystyczny pakt z Hannibalem, który ma sprzymierzyć Kartaginę z Rzymem.Tymczasem Furius rusza wielką siłą na Gallów, by dokończyć dzieła Flaminiusa. Podbój prowincji będzie trwał parę lat, przez ten czas zwycięzcy spod Zamy Glaucia i Caesar zginą w niewyjaśnionych okolicznościach. Siły prowincjonalne nie otrzymawszy obiecanych żołdów zbuntują się, uśmierzenie tych buntów zajmie Furiusowi kolejnych parę lat. Furius zginie na Wschodzie, w jego miejsce Senat powoła Aureliusa, dając sędziwemu pontifexowi tytuł Imperatora. Plany nobilitas by obrać słabego władcę nie powiodły się - Aurelius mądrym zarządzaniem i przede wszystkim twardą polityką doprowadza do powołania swojego wnuka jako następcę...
