Rozdział XXVIII
Pokład 55, sekcja 14F, Baza Gwiezdna 326, układ Archenar.
Pomieszczenie ziało od siebie chłodem i zimnem - a raczej nadawało taką atmosferę. Niestety było to charakterystyczne dla baz gwiezdnych starych typów, których nie projektowano jeszcze z przeznaczeniem dla dużej obsługi cywilnej. Dużym osiągnięciem inżynierów było, iż Baza Gwiezdna 326 została przebudowana w sposób zapewniający maksymalny komfort - jednak pozostawili identyczny, odrażający wystrój.
Wokół stołu siedziało osiem osób, oficerowie Gwiezdnej Floty i dwóch cywilów. Wojskowymi byli wiceadmirał Seldon, porucznicy Dimanque i Zaccine, komandorowie Doatrka, Drekenwork oraz Rakkanu. Pozostałą dwójką byli wysłannik rządu Amelia Flaubere oraz administrator sektorów przygranicznych Gustav Rokovski.
- Pozatym będziemy potrzebowali 245 tysięcy ton żywności na wyznaczone zespoły sektorów oraz co najmniej 27 tysięcy Mm sześciennych objętości przeładunkowej na kolonię, aby przetransportować wszystkie niezbędne towary - powiedział Rokovski, po czym zaznaczył. - jednak optymalną wartością byłoby 39 tysięcy.
- Pozostańmy przy pierwszej liczbie. - odpowiedział Rakkanu. - 39 tysięcy Mm sześciennych na kolonię nie moglibyśmy przekazać nawet w czasie pokoju. Jeżeli chodzi o żywność i artykuły medyczne, to jest to wykonalne.
Komandor zerknął w stronę admirała.
- Czy coś jeszcze? - zapytał admirał.
- Chciałabym wiedzieć, jakie są postępy w ewakuacji Mirach, Celeno i Mesarthim. - odpowiedziała Flaubere.
- Cała obsada stacji Mesarthim została już przeniesione przez korpus logistyczny na Praespe, podobnie jak cały sprzęt - pozostał tylko sam szkielet stacji klasy Regula, ale bez wyposażenia to tylko kawałek metalu. - odezwał się szef naukowy sztabu floty, Edgar Drekenwork.
- Kolonia na Mirach II również została ewakuowana, a z Celeno w tym momencie powinny odlatywać ostatnie transportowce. Kiedy nawiązaliśmy z nimi łączność przed 72 minutami, na powierzchni pozostało jedynie 900 osób i 7% całego sprzętu ośrodka. - dodał Zaccine. - Wszystkie cywilne kolonie w rejonie IV floty, które mogłyby być zagrożone bezpośrednim atakiem, są już zabezpieczne.
- Chciałabym w to wierzyć, poruczniku.
W pomieszczeniu odezwał się cichy pisk, przez który adiutant admirała wstał i podszedł do interkomu umocowanego na ścianie.
- Niestety na razie nie pokazaliście, że dostatecznie się staracie.
- Droga pani, media nagłaśniają tylko masakrę na Setlik III, ale tam było jedynie sto osób - do tej pory przenieśliśmy już prawie pół miliona z różnych układów na granicy. - zauważył Benzyta.
- Ale ludzie nie czytają raportów, tylko oglądają holowizję. A jak wygląda sprawa cywilnych statków w obszarze przygranicznym?
- Tylko jednostki rządowe dopuszczamy do granicy, aczkolwiek loty odradzamy. Wszystkie inne zatrzymujemy i odsyłamy w głąb Federacji.
- A jeżeli ktoś będzie próbował się przedrzeć? - zapytał Rokovski.
- Wtedy okręty Floty unieruchamiają statek i przejmują nad nim kontrolę.
- Poprzez wejście na pokład komandosów?
- To ostateczność.
- Ale może się zakończyć rozlewem krwi.
- Jeżeli ktoś próbuje wkroczyć na teren działań wojennych i dodatkowo stawia opór oficerom Floty, to mamy pełne prawo przypuszczać, że osobnik ten jest powiązany z wywiadem kardazjańskim.
Do admirała podszedł porucznik Dimanque i szepnął mu coś do ucha. Seldon podał mu padd z wyliczeniami artykułów niezbędnych ewauowanym cywilom z poszczególnych kolonii, po czym wstając odezwał się:
- Państwo wybaczą, ale muszę wyjść - otrzymaliśmy nowe dane. Pod koniec ewakuacji nasze siły na Celeno zostały zaatakowane przez Kardazjan.
Rokovski i Flaubere popatrzyli niedowierzając.
- Pan sobie chyba żartuje?
- W żadnym wypadku. - Seldon skinął na swojego rzecznika.
- Na szczęście kolonia została ewakuowana. - powiedział Doatrka. - Proszę dokończyć według planu.
Admirał, Dimanque i Doatrka wyszli z pomieszczenia na korytarz. Drzwi zamknęły się z sykiem. W zasięgu wzroku nie było zupełnie nikogo. Cała trójka skierowała się w stronę śluzy prowadzącej na USS Livingston.
- Zaatakowali szybciej niż się spodziewaliśmy. Ile osób zostało na planecie? - zapytał Seldon.
- Około dwustu... i trochę sprzętu, ale już najmniej ważnego.
- Taką liczbę mogą przenieść nawet okręty konwojujące transportowce. - powiedział Benzyta.
- Nie wiemy, czy zdążą, mając na ogonie naście okrętów Unii.
Przez interkom rozległo się:
- Admirał Seldon pilnie proszony do C.I.C. USS Livingston.
Hangar główny, USS Precious, układ Celbralai.
Kapitan Fluorek stał i obserwował, jak komandor Sezzerin wychodzi z promu.
- Witamy na pokładzie PRECIOUS. Jestem kapitan Fluorek, a... - tu wskazał na towarzyszące oficerki. - porucznik Maxfarouu, szefowa maszynowni. - Ktarianka skłoniła się.
- Pani Peterson. - Fluorek wskazał na doradcę. - I pani Maakphroo.
- Uuer'thiio - przywitała się Andorianka.
- Witam, komandorze. - Sezzerin podał dłoń Fluorkowi, po czym odwrócił się do Andorianki. - Uuer'thiio
Po czym ukłonił się porucznik Peterson i porucznik Maxfarouu.
- Cieszymy się, że dotarł pan do nas. - powiedział Fluorek, ściskając dłoń komandora.
W tym momencie, zgodnie z rozkazami kapitana Styczyńskiego, przesłanymi na Precious, Miranda weszła w warp i skierowała się w stronę Celeno - niewielkiego ośrodka medycznego w pobliżu kardazjańskiej granicy.
- T'Ral do kapitana. Wchodzimy w warp - odezwał się komunikator.
- Chyba ruszamy w kierunku Celeno... - zauważył wysłannik.
- Tak. Kapitan Styczyński chce dotrzeć tam jak najszybciej. - powiedziała Ktarianka.
Wszyscy zebrani zauważyli lekki dymek, unoszący się z przekaźnika EPS na korytarzu.
- Mamy jeszcze pewne kłopoty z regulacja EPS... Zwłaszcza podczas wysokiej warp. - dodała Maxfarouu uspokajającym tonem.
- Mam nadzieję, że te kłopoty nie są zbyt istotne. - odparł zimno wysłannik.
"Jeśli nie zwolnimy, to za 12 godzin nasz okręt eksploduje" - pomyślała Ktarianka, po czym usmiechnęła się do komandora.
- Zapraszam pana do kapitańskiej mesy. - powiedział Fluorek.
- Nie będzie miał pan tego za złe, jeżeli podczas posiłku porozmawiamy również na mniej prywatne tematy?
- Oczywiście, że nie. - odparł Fluorek.
Centrum Informacji Bojowej, USS Livingston, Baza Gwiezdna 326, układ Archenar.
Drzwi rozsunęły się i admirał wszedł do pomieszczenia. Zaraz po nim weszli porucznik Dimanque i komandor Doatrka. Oficer łączności podał Seldonowi padd z najnowszymi transmisjami z Celeno.
- Dwadzieścia pięć okrętów wroga, trzy transportowce niesprawne z powodu usterki napędu warp. W drodze są posiłki z Celbralai. - mówił admirał, przekładając przekaz na formę bardziej gramatyczną.
- Przekażcie im, aby nie podejmowali niepotrzebnie walki, a w kiedy ocenią, że zagrożeniem jest dalsze przebywanie w systemie - niech zostawią transportowce. - powiedział kapitan Knuth.
- Admirale?
- Proszę to wysłać, panie Kirkegaard. Co z operacją na Haedus?
- USS Fawcett przesłał, że system zaatakowało dwadzieścia okrętów - znamy dokładne położenia wszystkich aż do momentu ucieczki Mirandy i zniszczenia stacji sensorów. - oznajmił Knuth.
Admirał poszukał w pomieszczeniu zegara - znajdował się on na trzech konsolach w różnych częściach pomieszczenia. Aktualnie widniał na nim czas: 0:46.
- 46 sekund. Kiedy można się spodziewać grupy z Algorab?
- Zgodnie z planem dopiero za jakieś 15 minut.
Jedna z konsoli operacyjnych zaświeciła się.
- Sygnał kodowy... A-G-4-2-0 - recytowała chorąży, powtarzając niesłyszalną dla innych transmisję, po czym odwróciła się do admirała. - Sir, weszli do systemu. Dwadzieścia kontaktów.
Mostek, USS Precious, gdzieś między Celbralai i Celeno.
Drzwi turbowindy rozsunęły się i do pomieszczenia wkroczył dowódca USS Precious, komitet powitalny oraz szacowny gość, przysłany przez sztab admirała Seldona.
- Kapitan na mostku! - zakomendowała porucznik Santami ze stanowiska ochrony.
Wszyscy oficerowie, ubrani w galowe mundury, staneli na baczność.
- Spocznij.
- Jaki jest nasz status? - Fluorek spytał Wolkankę.
- Lecimy w warp 8 do Celeno w formacji. Kapitan Styczyński zapowiedział wizytę z inspekcją na naszym okręcie za kilka minut.
Sezzerin zainteresował się tym faktem: "Zapewne zupełnie przypadkowo inspekcja wypadała mu wraz z moim przybyciem... Chociaż... coś tu jeszcze nie pasuje, nie tylko wrogość Styczyńskiego...". W tym momencie komandor Sshark podszedł do pełnomocnika.
- Jestem Pierwszym oficerem Precious. Witamy na mostku, komandorze.
Sezzerin spojrzał uważnie na Centauryjczyka.
- Komandor Sezzerin... Mam nadzieję, że będziemy mieli później chwilę czasu na rozmowę, panie... - Andorianin specjalnie przerwał, mimo że znał personalia Ssharka.
- Sshark. Levis Sshark.
- Panie Sshark. - komandor zdziwił się, że pełnomocnik admirała nie wie nic o nim. - Oczywiscie. - odparł pierwszy.
Sezzerin z lekką satysfakcją przyjął zaskoczenie Centauryjczyka - ten wcale go nie zaskoczył sądząc, że posiadanie wpływowego rodzica w admiralicji sprawia, że jest powszechnie rozpoznawalny. Stanowiło to dobry punkt wyjścia w przyszłej rozmowie.
- Jeśli pan pozwoli - wtrącił się Fluorek. - to komandor Sshark zajmie się naszym drugim gościem... Nie codziennie dowodca dywizji odwiedza nasz okręt. - dodał kapitan.
- Ależ oczywiście. Proszę działać.
- Komandorze...
- Tak jest, kapitanie. - odpowiedział Centauryjczyk, powstrzymując śmiech. i odszedł do turbowindy.
Sezzerin zdziwiony spojrzał na Ssharka i zastanawiał się, dlaczego prośba Fluorka wywołała u niego taki efekt, że musiał powstrzymywać się od wybuchu śmiechem. Zdziwienie przełożyło się na charakterystyczny, aczkolwiek mało zauważalny dla niewprawnych oczy ruch czułkami. Andorianin podszedł do konsoli operacyjnej i zapytał stojącego tam oficera:
- Jaki jest stan sieci dystrybucji energii?
Ktariański podporucznik sprawdził coś na konsoli:
- Poklady 9-11 idą na obwodach rezerwowych, reszta w normie... przy tak dużej prędkości. - odpowiedział Clausehkai. - Jednakże nie powinniśmy jej utrzymywać dlużej niż 10 godzin, o ile chcemy uniknąć trwałych uszkodzeń. - dodał po chwili.
- Dziękuję, podporuczniku. - po czym odwrócił się do komandora. - Ewakuacja Celeno jest sprawą dostatecznie pilną, że będzie pan musiał utrzymać tą prędkość - rozkazy admirała jasno mówiły o pospiesznym działaniu. Chodzi o ochronę cywilów, a przekonaliśmy się, że Kardazjanie nie respektują umów międzynarodowych.
- Oczywiście. - odparł Fluorek ze zrozumieniem. - Może przedyskutujemy resztę spraw w mojej mesie?
- To słuszny pomysł.
Centrum ewakuacji Celeno City, Celeno I, układ Celeno.
Joanne minęła barczystego oficera Gwiezdnej Floty z sekcji żółtej, który szedł korytarzem w przeciwną stronę. Zaraz za nią szedł Kevin Senti, na którego nikt nie zwracał uwagi - pomimo że w kosmoporcie pozostało jedynie kilkaset osób, tłok był tak duży, że Flota nie mogła utrzymać należytego porządku - szczególnie że wśród cywilów wybuchła panika.
- Czekając na następny statek, zostaliśmy poinformowani, że do systemu weszła duża flota kardazjańskich okrętów. Jak powiedzieli nam oficerowie Floty odpowiedzialni za public relations, konwojujące transportowce jednostki zaczęły wycofywać się na orbitę planety, aby awaryjnie przetransportować wszystkich cywilów - również i mnie.
Stenti trzymał kamerę tak, aby bezpośrednio obraz obejmował dziennikarkę. Cała relacja była na żywo transmitowana przez przekaźnik podprzestrzenny Celeno City do sieci Galactic News Network.
- Na wieść o Kardazjanach ludzi ogarnęła straszliwa panika, a nie ma żadnych możliwości wydostania się z tej przeklętej planety. Ludzie są w pułapce, nie mają gdzie się ukryć, istny koszmar w obliczu zbliżających się Kardazjan.
Brownson obróciła się i ruszyła korytarzem o jednej szklanej ścianie, przedstawiającej panoramę miasta. Ciągle mówiąc, po chwili zatrzymała się przed otwartymi drzwiami z przyklejonym emblematem Floty i napisem: Celeno City Evacuation Center.
- Jak nam wiadomo, okręty konwoju szybko zostały odepchnięte, a Kardazjanie przełamują ochronę orbitalną. Teraz zobaczymy, jak wygląda sytuacja w bieżącej chwili.
Santi kręcił z ręki wygląd pomieszczenia oraz biegających po nim oficerów Gwiezdnej Floty. Na dużym ekranie widoczny był plan miasta z wyszczególnionymi punktami ewakuacji oraz aktualizowana mapa układu. Widoczne na niej były trzy zielone punkty, zbliżające się wraz z dwoma niebieskimi do kilku innych niebieskich, a także kilkadziesiąt czerwonych kropek w pewnej odległości od zielonych. Na podłodze latały podeptane druki komunikatów.
Jeden z oficerów ochrony zauważył ekipę Brownson, podszedł do Santiego i zasłonił mu ręką obiektyw.
- Proszę tutaj nie filmować!
Mesa kapitańska, USS Precious, gdzieś między Celbralai i Celeno.
Komandor Fluorek i przedstawiciel admirała Seldona siedzieli przy stole w mesie kapitańskiej, na którym znajdowały się różnorodne potrawy, w tym andoriańskie dla Sezzerina. Wszystkie dania zostały przyniesione przed niewielką chwilą, a za załogą, która je dostarczyła, dopiero zasunęły się drzwi.
- Jak się miewa admirał Seldon? - spytał Fluorek, w probie zagajenia rozmowy z komandorem.
- Cóż, obecnie z powodu działań wojennych ma mnóstwo spraw na głowie - koordynacja ewakuacji cywilów, ochrona konwojów, a także propozycje kontrataków. I jeszcze te niefortunnie dochodzenia w sprawie niesubordynacji niektórych oficerów...
- Rozumiem, że działania kapitana Mandeli przyprawiły tylko mu roboty... - westchnął Fluorek.
- Owszem, każde takie dochodzenie odwraca uwagę sztabu od walki z Kardazjanami, ale niestety pozostawianie takich osób we Flocie byłoby jeszcze bardziej niebezpieczne.
Fluorek pokiwał głowa, po czym zjadł kolejny kes swojego posiłku.
- Co się stanie z kapitanem Williamem Mandelą?
- Dochodzenie się toczy, ale w najlepszym wypadku zostanie dożywotnio wydalony z Floty. W najgorszym - nie chciałby pan wiedzieć...
Fluorek przelknal sline.
- Kara będzie na pewno sprawiedliwa. - to bylo raczej wyrażenie nadziei niż stwierdzenie.
- Mamy wojnę, ale nadal obowiązuje normalny tryb sądowniczy. - zaznaczył Andorianin. - Naszym priorytytem jest, jak to na wojnie, walka z wrogiem a nie samymi sobą.
- Jakie są plany dla naszej dywizji po ewakuacji Celeno, jeśli można wiedzieć? - spytał raczej z uprzejmości Fluorek. Chciał przerwać niezreczną ciszę.
- Prawdopodobnie jak cały II korpus zostanie przeniesiona do Bazy Gwiezdnej 311 w systemie Algorab. A stamtąd... prawdopodobnie w przestrzeń kardazjańską. - Sezzerin wzruszył ramionami wyrażając przypuszczenie, jednak bez większego entuzjazmu.
Fluorek wcale nie wydawał się zadowolony z perspektywy wycieczki wgłąb przestrzeni Unii, jednak starał się to maskować.
- Po tym, co przeżył pan pod Arthus, dalsza walka nie będzie już taka niebezpieczna.
Fluorek usmiechnął się lekko, bez przekonania.
- Tak, bylem pod Arthus... straciliśmy tylko trzech załogantów, szczęsliwie. Wellington stracił wszystkich...
- Ta bitwa była straszną porażką - pomimo wykonania taktycznego celu... I właśnie z tym wiąże się jeden z powodów, dla których zjawiłem się na Precious.
Fluorek skoncentrowal swoja uwage.
- Słucham uważnie...
- Zapoznał się pan z raportem kapitana Styczyńskiego na temat działań pod Arthus?
- Tak...
- Wie pan, iż Styczyński zaznaczył, że nie zastosował się pan do jego rozkazów i zanotował pana wręcz nieuzasadnioną niesubordynację?
- Myślałem, że dotarł do kapitana Styczyńskiego mój protest. Wyjasniłem, że nasze złamanie formacji było spowodowane zmasowanym ostrzałem Kardasjan... - powiedział Fluorek nerwowo. - Musieliśmy robić uniki, i to calkiem szerokie...
- Niewątpliwie musiał pan robić uniki... - powiedział Andorianin z delikatną nutką sarkazmu.
"Do tej pory musi pan robić uniki" - pomyślał. Sezzerin był nie bez przyczyny rozbawiony, jednak ukrywał to pod maską spokoju, a kiedy przekonał się, iż dowódca Mirandy nie zrozumiał ironii, zaczął dalej z uwagę słuchać.
- Precious w pierwszej fazie ostrzału stracił prawie całe osłony. - Pozostanie w formacji rownałoby się naszej śmierci. - dodał Fluorek poważnie.
- I próby ratowania okrętu kapitan Styczyński uznał za niesubordynację?
Andorianin udał, że słowa Fluorka go zszokowały.
- Wydaje mi sie, ze kapitan Styczyński niezbyt dobrze zrozumiał moje wyjaśnienia...
- Tak... niezrozumienie wyjaśnień, porażka pod Arthus i utrata kilku okrętów...
- Komandorze? - Fluorek niezbyt rozumiał, dokąd ta rozmowa zmierza.
- Wygląda na to, że dowodzenie kapitana Styczyńskiego było bardzo zagmatwane... Nie zauważył pan czegoś takiego?
- Zagmatwane...? - Fluorek zastanawiał się intensywnie.
- Chyba tak... w pewnym momencie bitwy nie wiedzielismy, co robic... kapitanowie podejmowali proby ratowania kapitana Mandeli, jednak Styczyński ich powstrzymywał, a na samym koncu sam go uratowal... po stracie Wellingtona.
- Rozkazy były nieprecyzyjne?
- Kapitanowie wydawali sie działać nieco chaotycznie. Nie wiem, czy to wina rozkazów, ale zamieszanie podczas bitwy było mocno odczuwalne.
Sezzerin sięgnął po teczkę i zaczął ustawiać szyfr. Po chwili Fluorek usłyszał złowrogie kliknięcia, zaś Andorianin wyjął padd i podał go dowódcy USS Precious.
- Może pan przejrzeć to i wypowiedzieć się?
Fluorek zaczal przegladac zapisy.
- Czy mam szukać czegoś konkretnego?
- Czegoś, co wydaje się panu wywoływać zamieszanie w dywizji.
- Ten podzial na grupy bojowe wydaje się... może odrobinę dziwny. - po czym dowódca Precious dodał. - Ale nie jest z pewnoscia wynikiem celowego dzialania...
- Celowego działania? Pan coś sugeruje? - zapytał szybko Sezzerin.
- Znaczy się być może... - Fluorek zaplatał się. - Chodzi mi o to, że kapitan Styczyński nie miał intencji wywoływać zamieszania w dywizji.
- Rozumiem. - Andorianin skinął ze zrozumieniem. - Ale może jest ktoś, kto dokładnie orientuje się w rozkazach kapitana Styczyńskiego wydawanych pod Arhtus?
- Moj oficer taktyczny, podporucznik Mektrua. Albo... komandor Sshark, który z racji swego doświadczenia bojowego był wtedy koordynatorem naszych działań.
- Jeżeli pan pozwoli, to jeszcze dzisiaj się z nimi spotkam.
- Oczywiscie. Prosze się czuć jak u siebie...
Fluorek troszke sie uspokoil, kiedy pelnomocnik zmienil temat i nie skupial juz na nim swojej uwagi. Jednak nie było mu dane, aby poruszany temat nie dotyczył jego osoby - pełnomocnik widząc, że dowódca Mirandy plącze się w tych sprawach, postanowił sobie delikatnie go zaatakować.
- Dziękuję. Ale co pan 'ogólnie' myśli o doświadczeniach spod Arthus?
- Ogólnie? Myślę, że pomogą nam wszystkim w skuteczniejszym działaniu w przyszłości... Szkoda tylko, że tak dużym kosztem.
- A pan nie "był skuteczny"?
- Nasza załoga została przydzielona tutaj z floty badawczej, nie mieliśmy nawet czasu zwolnić personelu naukowego... Wydaje mi się, że zrobiliśmy tyle, ile tylko mogliśmy pod Arthus.
- Swoją drogą, kiedy pan był w II Flocie Badawczej, to sprawa pańskich awansów była dość... - Andorianin udał, że szuka słowa. - tajemnicza.
Fluorek skinal glowa.
- Sam nie do końca rozumiem, ale mój poprzedni dowódca uznał, że jestem zbyt mało doświadczony, by dowodzić samodzielnie statkiem o rozmiarach Mirandy.
- Jeżeli dobrze pamiętam, to zebrał pan chyba dostatecznie dużo doświadczenia podczas swojej służby na USS Iovi.
- Jak już mówiłem, sprawa cofnięcia mojego awansu na kapitana jest zagadką także dla mnie... Być może chodzi o to, że jestem raczej naukowcem niż dowódca bojowym.
- Admirał Seldon również zaczynał jako oficer naukowy, więc prawdopodobnie nie to było przyczyną... Resztą admirał doskonale rozumie badaczy w swojej flocie.
Fluorek ucieszył się.
- Byłbym zaszczycony, gdyby admirał zechciał przyjrzeć się z bliska tej sprawie.
- Z pewnością to uczyni - jednak w pana dywizji dzieją się rzeczy, które bardzo odwracają jego uwagę...
- To znaczy? - zapytał Fluorek, nie bardzo wiedząc, po powiedzieć.
- W czasie, gdy dywizja znajdowała się pod dowództwem kapitana Styczyńskiego, poniosła bardzo duże straty, a takich rzeczy admirał nie przyjmuje pozytywnie... Pozatym jego wrogie nastawienie w stosunku do sztabu...
Terranin słuchał z wyraźnym niepokojem słow komandora.
"To niemożliwe, żeby Styczyński był szpiegiem..." - pomyslał.
- Wygląda na to, że przyczyną tego wszystkiego jest ktoś "niezbyt lojalny" wobec Ojczyzny, wobec Federacji...
Z każdym słowem Andorianina rosło zdenerwowanie dowódcy USS Precious. "Szpieg!"
- ... ten ktoś znajduje się na USS Wraith... I może zniszczyć całą dywizję!
W pomieszczeniu rozległ się ostry odgłos sztućca spadającego na podłogę mesy.
- Ale... co można zrobić? - spytał zrozpaczony Fluorek.
- Rozumie pan, gdyby miał pan baczenie na okręt kapitana Styczyńskiego, jego samego oraz wszystkie nieracjonalne wydarzenia, które by się zdarzyły na Wraith lub innych okrętach dywizji.
- Oczywiście, komandorze.
- Gdyby pan stwierdził nieprawidłowości albo nieregulaminowe akcje, proszę poinformować o tym pannę Melton, mnie albo sztab - tylko tajnie - i będziemy mogli podjąć kroki by chronić Federację.
- Dla Federacji wszystko. - odpowiedział ciszej Fluorek.
- Chciałbym jeszcze zapytać, czy mam swobodny dostęp do całego okrętu - na swoim okręcie kapitan Styczyński wbrew pełnomocnictwom mi to uniemożliwiał - a wolę się zapytać wcześniej, bo wtargnięcie na pokład byłoby nietaktowne.
- Oczywiście, ma pan pełny i swobodny dostęp. - dodał kapitan, jednak widać było, że myślami jest już gdzie indziej. Starał się uważnie rozważyć wszystko, czego dowiedział się od andoriańskiego komandora. W tym samym momencie Sezzerin ukontentowany, iż wstępna rozmowa z Fluorkiem przebiegła pomyślnie, zastanawiał się, gdzie i kiedy może złapać komandor Williams lub Ssharka
- Kapitan na mostek. - odezwał się głos komandora Ssharka.
Fluorek spojrzal na Sezzerina, zaś Andorianin w odpowiedzi skinął głową.
- Fluorek słucham... - kapitan wcisnał komunikator.
- Dotarliśmy do Celeno. W systemie są wrogie okręty, a kapitan Styczyński oglosił alarm bitewny.
- Dziękuje. - odpowiedział Fluorek.
Obydwaj komandorzy skierowali się na mostek.
Kwatera komandor Melton, USS Wraith, układ Celeno.
Komandor skończyła lustrować podłogę pod łóżkiem, które uprzednio przesunęła. Wszystko wydawało się jej w tym lokalu podejrzane, ponieważ nie było żadnych śladów wrogiego nastawienia dowódcy Ambassadora.
- Żadnych robaków, owadów, larw, pająków... Dziwne... - szepnęła cicho do siebie samej.
Nagle światła zostały przyciemnione, zaś w powietrzu zabrzmiał dźwięk czerwonego alarmu oraz głos kapitana Styczyńskiego. Melton wsłuchała się w sygnał, a kiedy przebrzmiał, podbiegła do stołu, wrzuciła kilka urządzeń, leżących na biurku do teczki, po czym ją zamknęła i skierowała się do wyjścia.
- Czas powisieć komuś nad głową. - pomyślała, gdy drzwi zasunęły się ze złowieszczym świstem.
Celeno I, układ Celeno.
Sytuacja wokół planety rozwijała się w błyskawicznym tempie. Transportowce Korpusu Inżynierujnego Gwiezdnej Floty wraz z dwoma lekkimi krążownikami osłony uciekały przed porążającymi za nimi sześcioma okrętami klasy Galor, gotowymi je zniszczyć lub unieruchomić. Sytuację dodatkowo komplikował fakt kilkunastu innych okrętów, które w tym samym czasie atakowały inne części układu, głównie baterie orbitalne, porozstawiane wokół pierwszej planety.
Stan osłon obydwu okrętów okrętów konwoju coraz bardziej spadał, gorzej sytuacja miała się jednak z transportowcami - dwa z nich praktycznie straciły osłony, a w pobliżu planety nie było większych szans na ucieczkę. USS Alisa Hamilton i USS Defelice wystrzeliły dwie torpedy w kierunku pościgu, jednak obydwie minęły Galory w niewielkiej odległości. Dowódcy mieli jeszcze przed oczami eksplozję okrętów z ich dywizji i rozumieli, iż otwarta walka z Kardazjanami jest w tych okolicznościach tylko samobójstwem. Dodatkowo, jak wynikało z odczytów sensorów, z baterii orbitalnych rozmieszczonych na orbicie planety pozostała tylko jedna, na której wróg skupił swój ostrzał - wynikało z tego, że próby ukrycia się na orbicie były skazane na porażkę.
Jednak po chwili na ekranach zarówno Mirand, jak i transportowców, wyłoniło się zza planety siedem sprzymierzonych okrętów różnych klas, które szybko zbliżały się w kierunku niewielkiej federacyjnej grupy. Po chwili jednostki wymieszały się...
Mostek, USS Defelice, układ Celeno.
Wszędzie były opary dymu i zielonkawego gazu, wydostającego się z poszarpanych przewodów umieszczonych u góry mostka. Nikt się tym nie zajmował, wszyscy albo zajęci byli kierowaniem okrętem, albo też nie byli w stanie być zajęci. Dwóch medyków przenosiło na noszę nieprzytomnego porucznika komandora z otwartym złamaniem przedramienia i obficie krwawiącą raną na głowie, a jego miejsce - konsolę taktyczną - zajmowała Betazoidka w niebieskim mundurze.
- Status. - zapytał dowódca.
- Osłony 54%, kadłub nieuszkodzony. Przeciążenia sieci EPS na 7, 8 i 11 pokładzie. Ambulatorium zgłasza siedemnastu rannych, w tym czterech ciężko.
- A Kardazjanie?
- Nie trafiliśmy, sir. Ani Hamilton.
- Cholera. Dystans od posiłków?
- 10 000 kilometrów i się zbliżamy. Zaraz powinniśmy mieć ich na ekranie.
- Mamy kontakt optyczny. - powiedział Coridanin, pełniący funkcję oficera operacyjnego.
- Na ekran.
Na ekranie głównym pojawiły się zbliżające okręty Gwiezdnej Floty. W oczy rzucał się ogromny okręt klasy Ambassador, który, jak się wydawało, przewodził formacji.
- Otworzyć kanał.
- Otwarty, sir.
- Tu kapitan Ishidatakaki z USS Defelice. Jestem dowódcą formacji. Prosimy o osłonę i wskazówki taktyczne. Zajmiemy miejsce w szyku. Ishidatakaki wyłącza się.
Celeno I, układ Celeno.
USS Defelice, kiedy tylko minął USS Poseidon, zaczął wykonywać zwrot o 180 stopni w osi z, po czym ustawił się na przedłużeniu formacji i przygotował fazery i wyrzutnie torped do ataku.
W tym samym czasie druga Miranda oraz transportowce wymijały lecące ku Kardazjanom okręty V dywizji. Dwa z trzech transportowców zgłosiły, że odzyskały sprawny napęd warp, co spowodowało obranie kursu na kraniec układu. Dowódca Alisy Hamilton tak jednak poprowadził trasę, aby dodatkowo oddalać się jak najbardziej od wrogich krążowników, grasujących po systemie niczym stado wściekłych psów.
Informacja o kursie oraz sprawności transportowców powędrowała na mostek Defelice, na którym kapitan Ishidatakaki oczekiwał, że odezwie się dowódca posiłków, któremu miógłby te dane przekazać.
Autorzy:
Fluor,
Seldon.
