"Przeżyją tylko najsilniejsi..." Survivors RPG

I.Thorne

---

Następnym co usłyszałaś był zduszony charkot, a następnie szept: - Cokowiek to było, cud że żyjemy. Masz jakieś światło....? Lub.... apteczkę pod ręką....? Chyba ostro.... mi się.... dostało.... a nie chcę zużywać ostatnich.... stymulantów które miałem.... ze sobą...Co'Brah

---

Korytarz nie rokował najlepiej jeśli chodzi o ukrycie się. Prosty, o dobrze wygłądzonych ścianach, z licznymi świetlówkami połyskującymi zimno na stropie. Kroki przybliżały sie bezlitośnie....

OKIEM ROMULANKI

---

Zaraz sprawdzę. - odpowiedziała 9i zaczęła sprawdzać czy ma coś przy sobie.

ZEMSTA

---

No nic....Uniosl disruptor i przygotowal sie do walki.Strzeli w momencie,gdy ktos sie wyloni....

I.Thorne

---

Na tyle na ile pozwolił Tobie gruz przeszukałaś wszystkie kieszenie oraz spróbowałaś wyczuć czy coś nie leży w pobliżu. Znalazłaś tylko stary dobry opatrunek wojsk lądowych. Był jeszcze jeden pozytywny aspekt poszukiwań. Osunęła się spora ilość gruzu, poza tym ocalałe świetlówki zaczęły świoecić na nowo. Pomieszczenie jednak wciąż ogarniał półmrok....CoBrah

---

Przywarłeś do ściany i wymierzyłeś distruptor. Z niepokojem spojrzałeś na stan ogniwa. Starczy Ci co najwyżej na dwa strzały - ehhh ten stary romulański sprzęt.... Nie musiałeś długo czekać gdy tunel przed tobą rtozmazał się jakby coś zamaskowanego przemykało nim w twoją stronę. Zawahałeś się niezdecydowany. Za niewyraźnym obrysem pojawił się drugi.... i trzeci....

ZEMSTA

---

Oddal dwa strzaly w dwa najblizsze rozmazane kontury,nastepnie odrzucil disruptor,wyciagnal noz i przygotowal sie do walki wrecz...

OKIEM ROMULANKI

---

Mam tylko jeden opatrunek. -odpowiedziała. Zaczęła powoli wygrzebywać się spod gruzu.

I.Thorne

---

Po ciężkiej pracy udało Ci się odgrzebać na tyle aby spróbować oswobodzić nogi przygniecione większymi odłamkami ścian. Jednakże praca z każdą sekundą stawała się coraz trudniejsza, a wypełniający pomieszczenie kurz atakował z całą zaciętością twoje drogi oddechowe....CoBrah

---

Wystrzeliłeś dwukrotnie. Pierwszy strzał stracił koncentrację wiązki i uderzył w ścianę, jednakże drugi ze strzałów trafił w dalszy cel rzucając go na ziemię. Jednakże reszta biegła dalej. Przyjąłeś pozycję dogodną do wyprowadzenia ciosu, ale nie byłeś gotowy na to co się stało. Twój cel nagle się ujawnił, a potężny wojownik uderzył w Ciebie całą swoją siłą.... przekazaną przez kolbę karabinu..............(CoBrah tracisz 1 turę)

OKIEM ROMULANKI

---

Mimo problemów z oddychaniem dalej próbowała sie wyswobodzić lecz jej ruchy były bardziej powolne - nie chciała wzbijać kolejnych chmur kurzu.

I.Thorne

---

Wydawało Ci się że minęły wieki. Pracowałaś nie bacząc na to iż odłamki boleśnie kaleczą twoje dłonie, a dostający się do ran kurz straszliwie piecze. Liczyło się to by jaknajszybciej się oswobodzić. Nie wiesz nawet ile czasu minęło, ale udało Ci się oswobodzić jedną nogę. Subcommander radził sobie chyba nielepiej od Ciebie, spory fragment skały wciąż unieruchamiał go w pasie, ale najwidoczniej ani kręgosłup, ani miednica oficera strzaskane nie były... na szczęście....Co'Brah

---

Pomału otworzyłeś oczy... automatycznie zakręciło Ci się w głowie patrząc na rażące światło bijące z sufitu.... na usta cisnęły się przekleństwa.... blask jednak nie był najgorszy.... najgorsza była opuchlizna zasłaniająca twe lewe oko. Musiałeś solidnie oberwać. Dotknęłeś twarzy i momentalnie syknąłeś z bólu. Spojrzałeś na palce, wciąż krwawiłeś z pękniętego łuku brwiowego.... rozejrzałeś się po pomieszczeniu. Nagie, lśniące ściany i żadnego śladu wyjścia......

OKIEM ROMULANKI

---

Komandorze. Proszę uważać z tą skałą. Jak sama wyjdę z tego gruzu to panu pomogę.

ZEMSTA

---

Majac zamiar dokladniej zapoznac sie z pomieszczeniem w ktorym sie znalazl sprobowal sie powoli podniesc. "Tu musi byc jakies wyjscie,trzeba sie tylko dokladniej rozejrzec" - pomyslal...

I.Thorne

---

Pracowałaś dalej nad oswobodzeniem się ze skalnej pułapki. Przestałaś liczyć czas, zapomniałas o zmęczeniu i brudzie dostającym się do ran i gdy w końcu udało Ci się oswobodzić padłaś na ziemię oddychając z trudem. Dopiero wtedy wrócił jęk naciągniętych mięśni, pieczenie w dłoniach i dudniący ból w skroniach....CoBrah

---

Na tyle na ile pozwolił Ci twój stan wstałeś ostrożnie trzymając się ściany. Chyba to nie był dobry pomysł gdyż z pękniętego nosa zaczęła kapać krew znacząc czystą podłogę czerwonymi plamkami. Oczy zaszły ci mgłą ale utrzymałeś się na nogach. Ta planeta utwardzała. Spróbowałeś iść wzdłuż ścian szukając jakiegoś wejścia przez które musieli Cię wprowadzić. Po kilku krokach wyczułeś pod palcami szczelinę, która mogłabyć zamkniętymi drzwiami.... utwierdził Cię w tym dochodzący zza nich ciężki oddech wartownika....

OKIEM ROMULANKI

---

Odczekała aż trochę ból zalżał i podczołgała się do subkomandora. Zaczęła przyglądać się jego stanowi oraz skale co go przygniatała.

ZEMSTA

---

Nie,no w tym stanie nie mial najmniejszych szans w walce z wartownikiem.Jakakolwiek proba ucieczki zakonczylaby sie pewnie jeszcze wiekszymi obrazeniami ciala."No nic, trzeba poczekac na dogodniejsza sytuacje" - pomyslal. Usiadl spokojnie pod sciana naprzeciw drzwi, postanawiajac zaczekac az ktos sie zjawi...

CoBrah

---

Wydawało ci się że minęły co najmniej dwie godziny zanim drzwi otworzyły się z cichym sykiem a do środka weszła postawna jaszczuropodobna istota. Spojrzała na Ciebie i splunęła Ci w twarz. Próbowałeś się poderwać i uderzyć ją, ale była zdecydowanie szybsza... i silniejsza. Cios jaki otrzymałeś w brzuch rzucił tobą na ścianę. Zza postaci wynurzyło się jeszcze dwoje uzbrojonych po zęby wartowników. Jeden z nich wysyczał: - Czas na przesłuchanie....I.Thorne

---

Był stabilny ale jego rany nie wyglądały najlepiej. Spojrzałaś na siebie, też przedstawiałaś sobą żałosny widok. Mundur w strzępach, liczne obtarcia i kilka krwawiących wciąż ran....