PBF - Podporucznik von Caep

- Ciężko ranny. Doktorek go łata... Wiesz, mogłaś mi powiedzieć wecześniej, co to za argument...

- I tak pewnie byś się nie zgodził. Mamy też problem. O dziwo ta kwatera na pokładzie 16 jest zajęta. Nie mam gdzie się podziać. Może tu gdzieś przekimam? Robie sie śpiąca... - przejmijąco ziewnęła.

- Proszę bardzo... Na Scorpionie jest od cholery kwater, jakąś znajdziemy... Albo dostawimy łóżko tutaj...

- To będzie najlepsze rozwiązanie. Z tym drugim łóżkiem tutaj.

- Załatwi się... Chwilowo zajmij moje - Alan wskazał na sypialnię. - A ja idę na mostek, dowiedzieć się kiedy przylecą koloniści. Jak powiedział, tak zrobił

Anna pokiwała głową. nagle zerwała się.- Mówiłeś, że jego stan jest ciężki? Ja... ja... - i rozpłakała się.

- Nasz łapiduch go łata - mówi że absolutnie nic mu nie będzie... Za jakieś 10 minut ma wstać, więc pewnie tutaj przyjdzie...

Anna, nie zważając na twoje słowa, wciąż przejmijąco płakała.- To moja wina... Gdyby... nie mój głupi... pomysł... - dalej nie zrozumiałeś słów wśród szlochu.

- Jeśli już, to gdyby nie twoja skarpetka, skarbie - Alan uśmiechnął się, chcąc rozładować sytuację i przutulił Anię - twojemu Tacie nic nie będzie...

- Na... naprawdę? - pociągnęła nosem. - To nie jest moja wina, to twoja! - odepnęła Alana. - Gdybyś nie zawrócił mi głowie. Jesteś winny ty, Maciek i Maryśka!

- A Maciek i Maryśka w czym?! - spytał oszołomiony Marten - on moze i był winny, ale tamci?

- Wszyscy jesteście siebie warci! - krzyknęła za drzwi.

Alan wzruszył ramionami i ruszył za nią. Szybko.

Niestety nie mógł jej znaleźć. Nie miała na sobie komunkatora, więc nie mógł jej namierzyć czujnikami.

=/= Shiran, zabezpiecz wyjścia z okrętu. Odłącz w cholerę transportery. Zamknij hangar, i wyślij ochronę na poszukiwanie Anki