PBF - Podporucznik von Caep

- Kto do mnie strzelał?! - Maciek udał zdziwienie - Przecież doktor nie jest Macetczykiem? - Maciek zapisał sobie w pamięci, ze trzeba porozmawiać z EMH...

- Ale został przez nich przekonflugurowany. Miałeś podobno dosyć głupią minę gdy dostawałeś. - usłyszałeś z tyłu parsknięcie Beregha.

- A jaką byś ty miała minę, gdybym spokojnym głosem stwierdził, ze został jeszcze jeden problem, i strzelił do ciebie?-A ty... - Maciek spojrzał w lewo, najzimniej jak potrafił, jednak Klingon parsknął jeszcze raz. Kapitan zobaczył ze jego argumenty i tak nie dotrą do operayjnego, i znów odwrócił się w stronę przyszłej żony.-I co z tego że został przekonfigurowany? Wypełniał cel. Macetczycy nie kazali mu do mnie strzelać, tylko zadbać żebym się nie wtrącał...

- Dużo bym dała, żeby móc strzelić do swego kapitana i patrzeć jak z głupią miną powoli osuwa się na ziemię. - teraz to juz cały mostek zaczął chichotać. Niestety jak widać twa przyszła żona naprawdę potrafi przegadać każdego.

-A potem bardzo długo sprawdzałabyś jak wygląda życie w naszym areszcie - Maciek uśmiechnął się lekko. I zaczął się poważnie zastanawiać nad ogłuszeniem co głośniej śmiejących się...-Zanim będziemy kontynuować... Ile jeszcze do stacji?

- 19 godzin, 38 minut i 14 sekund. - odpowiedziała Maria. - Areszt za możliwość strzelania do kapitana Caepa. Naprawdę kusząca propozycja...

- No cóż... Kapitan Caep by oddał - Matthew uśmiechnął się drapieżnie.

- Co by oddał? Czyżby zamierzał strzelać do niewinnej podwładnej?

- Czy ja wiem - Kapitan wyszczerzył zęby - Do niewinnej, to może i nie... Ale do takiej pyskatej, i bezczelnej? - Maciek zaśmiał się cicho

- Po prostu mającej swoje własne zdanie i chodzącej za kapitanem jak owca. Zjemy dzisiaj raezm kolację? - zapytała.- Przepraszam kapitanie - zaczął Beregh. - ale czy moge na chwilkę opuścić stanowisko. Zaraz będę niezdolny do służby.

- A wiesz, że bardzo chętnie, skarbie - Maciek uśmiechnął się - Ale i tak Sulu piloował lepiej.- Jasne. W końcu, nie przewiduję niebezpieczeństw w drodze... A z ciekawości, co się stało?

- Widzę, że pzostaniemy po swoich stronach barykady.- Zaraz dostanę ataku serca. Dłużej już nie wytrzymam. - Klingon zaryczał że śmiechu i trudem wytoczył się do toalety.

- Rozśmieszyliśmy Klingona - Maciek wyszeptał z udawanym przerażeniem - O cholera... Nawet Piardowi się to nie udało! - Teraz śmiał się już ały mostek. A Scorpion nadal leciał, denerwująco wolna w stronę bazy...

Lot był długi i nudny. Niektórzy by powiedzieli, że spokojny lot to błogosławieństwo niebios.Zmieniały sie wachty. Tak ustawiłeś grafik, aby zmiana alfa była na mostku w czasie przybycia do stacji.- SB 328 w zasięgu za 2 minuty.

- Hurra! - mruknął ponuro Maciek podtrzymując głowę na rękach, i prawie zasypiając. Jeszcze cztery dni temu narzekał, a teraz sporo by oddał za demaskującą się Vor'Chę...Tymczasem okręt wyhamował, a załodze ukazała się sylwetka stacji.-Beregh, poproś ich o przydzielenie jakiegoś doku naprawczego dla Scorpiona. Potem spytaj czy mają dla nas jakieś rozkazy - jak nie, to szczątkowa załoga weźmie udział w naprawach, a reszta ma wolne...