Padd bez problemu działał.Tymczasem przy kajucie z więźniem wartę pełnił ten sam kadet co kiedyś pijany próbował poderwać Marysię. Na początku towarzyszył mu inny kadet, ale ten został poproszony o pomoc w niesieniu leków do jednej z holokabin.Warta była spokojna, po korytarzach poruszali sie głównie tylko machanicy, powoli łatający wysadzone konsole i przekaźniki WPS.Nagle za rogu wyszła Marysia. Nie patrząc na kadeta przeszła obok niego. Ale nagle zatrzymała się. Spojrzała na byłego adoratora i usmiechnęła się.- Jak służba kadecie?- Ja... Bardzo dobrze, proszę pani.- Wiesz, uważam, że za ofiarną służbę należy ci się nagroda. - podeszła do kadeta. Temu zaczęły drżeć nogi. Marysia objęła jego głowę rękami i mocno pocałowała. Po chwili oderwała swe usta od jego.- Ale... Przecież ma pani męża...- Nie martw sie nim. Żyj chwilą... - ponownie go pocałowała. Po pocałunku popatrzyła głęboko w zamglone oczy kadeta i energicznie szarpnęła rękami, łamiąc mu kark. - ... Bo to była ostatnia chwila twego życia. Przytrzymała osuwające się ciało, podrzucane ostatnim drgnięciami. Gdy się uspokoiło, przerzuciła trupa przez ramię. Po chwili wepchnęła je do najbliższego kanału Jefriesa.Podeszła do kajuty i wstukała kod dostępu. Drzwi otworzyły się bez problemu. Maria przeszła przez nie...- Kapitanie, mamy problem. - Beregh przerwał ci pisanie raportu. - Ktoś otworzył kajutę więźnia pańskim kodem.... Lecz do pokoju wszedł kapitan Caep. Rozglądnął się uważnie po pokoju i skierował się do sypialni.
