PBF - kapitan O'Connor

Przeciwnków było dwóch. Jeden z nich, Kardazjanin, dostał prosto w głowę i na jego rasę wskazywał tylko mundur. Drugi leżał i trzymał się za ramię. Był Wolkanem.

Schyliłem się przed Vulcanem patrząc na niego spokojnie. Obserwowałem jego twarz, pięknie po prostu pięknie, tego stwora trzeba zniszczyć -Powiesz wszystko po dobroci czy będziemy musieli wyciągać od ciebie informacje?-

- Człowiek wśród Kardazjan? - wysyczał. - Pieprzony zdrajca!

Popatrzyłem na leżące obok niego ciało -A ty co robiłeś z tym tutaj? Wyszedłeś na piknik? Gadaj kim jesteś i gdzie znajdziemy tego stworka ...-

- To dezerter, idioto! Zamierzałem go wykorzystać by zwabić innych kardachów, a potem zabić. A ty liżesz buty temu glinnowi. - zarechotał.

Walnąłem go z całej siły w twarz po czym podniosłem komunikator -Anna przenieś go na okręt niech doktor i Skiff się nim zajmą -

Wolkan zniknął, a po chwili połączyła się z tobą Ryan.- Kapitanie, sfolguj trochę. Wolkan nie żyje. Dostał wylewu krwi do mózgu.

-Ja mu nic nie zrobiłem. Podejrzewam, że to może być efekt uboczny odłączenia od kontroli tego potworka. Niech doktor przeprowadzi autopsję -

- Może następnym razem ja przeprowadzę przesłuchanie. - rzekł Tordek z uśmieszkiem. - Mam sprawdzone metody ekstrakcji zeznań.Żołnierze zbadali okolicę i podali przybliżoną trasę podróży zabitych, choć śladów na skale było dość mało. Tordek nie czekając na twą reakcję kazał posuwać się w tamtym kierunku w szyku rozproszonym.

Również się uśmiechnąłem. Wiedziałem, że moi chłopcy siedzą gdzieś przyczajeni gotowi do zdjęcia naszych "sojuszników", kiedy już zakończymy tą sprawę. Wtedy ten Glinn zobaczy, że ja też mam sprawdzone metody wyciągania informacji. Ruszyłem powoli za żołnierzami rozglądając się uważnie.

Ruszyliście w drogę, która zaczęła się niemiłosiernie dłużyć. Zaczął zapadać zmrok, ale ognie na horyzoncie spowodowały, że na wszystko padała denerwująca, piekielna łuna.Po drodze odkryliście kolejne ciało Kardazjanina, który został zadźgany.Wreszcie natkneliście się na kolejne ślady. Ktoś zszedł ze żlebu i szedł przed wami. Miał jakieś obrażenia jednej nogi bo nią ciągnął.

Kazałem wysłać dwóch zwiadowców i ostrożnie ruszyć za śladem.

Ślad ciągnął się nieprzerwanie. Czasami znikał na parę metrów, ale po chwili się pojawił.- kapitanie - odezwał się żołnierz ze ścigacza. - Za jakieś 800 metrów jest skręt i jaskinia. Możliwe, że... - w tej samej chwili coś na niebie błysnęło. - Jesteśmy pod ostrzałem! Strzelają nasi z innego... - kolejny błysk i głos zamilkł.

-Co się dzieje? - krzyknąłem po czym przełączyłem na kanał ogólny -Uwaga jeden z naszych ścigaczy zdradził! - jednocześnie rozkazałem skierować żołnierzy w stronę jaskini, którą odkryli moi ludzie

Tordek tylko machnął ręką i jego rozsypali się jak ziarenka grochu uwolnione ze strąka.Zestrzelony ścigacz, płonąc spadał na ziemię, a ten który zdradził skierował się ku wam na pełnej prędkości. Przemknął nad głowami żołnierzy i towarzyszyły mu eksplozje.Gdy odleciał i zaczął nawracać twoim oczom ukazały się rozerwane ciała twoich podwładnych i kilku Kardazjan oraz Tordek i klęczący obok żołnierz z czymś na ramieniu.- Masz? - zapytał glinn.- Namierzony. - padła odpowiedź.- Wykończ go!Pocisk wyleciał z wyrzutni z cichym sykiem, w tej samej chwili jak ścigacz zaczął ponownie pikować. Jego pilot na pewno usłyszał alarmy systemów wewnętrznych, ale było już za późno na zmiane kursu. Okręcik otrzymał trafienie w lewą gondolę i po chwili zamienił się w kulę ognia. Płonące szczątki zaczęły opadać gdzieś za górą.