PBF - kapitan O'Connor

-Nie ufam wam jeszcze na tyle, żebyśmy dawali wam samotny transport ... mój okręt przeniesie nas w pobliże gór i zaczniemy robić rekonesans ... sprzęt podeślę, ale podzielimy was na grupy, w każdej będzie też paru moich ludzi ... - powiedziałem spokojnie obserwując Cardacha.

- Może być, tylko niech nadgorliwi rebelianci nie zaczną strzelać do niewłaściwych Kardazjan.- Terror do kapitana. - włączyła się Anna przemilczając twe nazwisko. - Mamy problem. U Yridian pozostawiliśmy dwójkę naszych. Przed chwilą dowiedziałam się, że porzucili narzędzia i gdzieś odeszli. Wywoływania nic nie dają.

-Jasna cholera - powiedziałem głośno i podniosłem swój komunikator -Przenieście ich na okręt i wyślijcie tam kogoś! -

- Już ich przenieśliśmy, ale pojawiły się tylko ich komunikatory. Bez nich są niewidoczni z powodu zakłóceń. Wysyłam dwójkę kolejnych. W każdym razie Yridianie są bardzo grzeczni. Chyba chcą się stąd wyrwać jak najszybciej.

-Podejrzewam, że zwęszyli pismo nosem. W każdym razie niech pamiętają o naszej umowie. Jak by coś zajmij się tym, a jeżeli będą się migać od zapłaty, to weź w zaliczeniu ich okręt ... - byłem przekonany, że pierwsza sobie poradzi. Może nie miała doświadczenia, ale wiedzę, zapał, chęci i świetny zespół do pomocy ... -My zajmiemy się obławą ... -

Tordek bez słowa czekał na zakończenie twej rozmowy z PO. Wyglądał na spokojnego, mimo że będzie musiał zabić towarzyszy, którzy zostali zmienieni.

-Przygotuj nas na transport bliżej gór na mój znak - popatrzyłem na Cardassianina -Jesteś gotowy? -

Kiwnął głową i zniknął. Po chwili jego ludzie.Ty tez się przeniosłeś. Gdy odzyskałeś ostre widzenie Kardazjanie już zajeli pozycje do obrony. Znajdowaliście się na przełęczy między gwiema górami.

Podszedłem do Tordeka -Musimy uważać na niedobitki z twojego oddziału i jeszcze szukać tego co ich kontroluje. Ruszajmy do przodu ... -

Ruszyliście tyralierą by ewentuyalny ostzał wroga nie spowodował za dużych strat. Jednak było to szukanie igły w stogu siana - góry zajmowały wiele kilometrów kwadratowych i poszukiwania możnabyło prowadzić latami.Ułatwieniem były ścigacze, który Anna podesłała w twoją okolicę. Te z wyższej odległości zaczęły sprawdzać teren.Po około godzinie dostałeś meldunek, ze widzą jakiś poruszający się obiekt. Około 30 kilometrów od obecnej pozycji drużyny.

Połączyłem się z Anną -Podeślij nas bliżej poruszającego się obiektu .... - podniosłem swoją broń. Nie wiedziałem co to mogło być, ale lepiej było być ostrożnym. Popatrzyłem jeszcze na Cardassian, to było najdziwniejsze w tej sprawie. Współpraca z nimi, nawet jeśli tymczasowa była dla mnie nie do pomyślenia w innych okolicznościach ... zabawne.

Kolejne migotanie i pojawiłeś się na polu walki. Kardazjanie strzelali do kogoś, który sie ukrywał. Z wiązek wywnioskowałeś, że jest wyżej od was i lekko na prawo.

Zacząłem skradać się, aby zobaczyć kogo ostrzeliwują. Wolałem pozostać ostrożnym, nie chciałem aby ktoś mnie trafił, w końcu było jeszcze tyle do zrobienia, kobiet do poznania, książek nie do przeczytania. Uśmiechnąłem się szeroko, w każdej sytuacji trzeba było szukać dobrych stron, może nie przywiozę tego stworka, ale pewnie uda się wziąć paru jeńców.

Kryjówek było aż za wiele, wszędzie leżąly kamienie.Gdy już schowałeś się zdziwiła cię jedna rzecz. Nikt nie odpowiadał ogniem. Zauważył to też Tordek i machnął ręką. Dwój Kardazjan zaczęło obchodzić ostrzeliwywaną pozycję, gdy inni osłaniali ich ogniem. Potem tylko szybki skok i byli na miejscu.- Mamy ich. Jeden nie żyje, drugi dostał w ramię.

Wstałem zobaczyć kogo złapali Cardassianie, to mogło naprawdę wiele wyjaśnić ...