PBF - kapitan O'Connor

- Opuścić? Po co? - zadała retoryczne pytanie. - Hansen jest tam - wskazała na mały lasek około kilometra stąd. - Tam go znajdziesz, ale nic ci nie powie.

Odwróciłem się od niej i ruszyłem w stronę lasku. Nie wiedziałem, co tu się stało, ale wcale mi się to nie podobało.

Hank nie poszedł z tobą, więc wędrowałeś sam. W pewnym oddaleniu leciał za tobą ścigacz, a załoga była gotowa na każdy atak.Mijani ludzie i humanoidzi (kilku ras nie mogłeś rozpoznać, więc nie wszyscy byli rozbitkami z Ravena) nie zwracali na ciebie uwagi, przeważnie nic nie robiąc.Wreszcie dotarłeś do lasku. W głąb prowadziła wąska scieżka.

Zwiększając ostrożność, uważnie obserwując ścieżkę i trzymając rękę na dizruptorze ruszyłem w głąb lasku, mając nadzieję na znalezienie Hansena całego i zdrowego, chociaż jednocześnie wątpiąc, że mi się to uda.

Po przebyciu kilkunastu matrów wyszedłeś na polankę, gdzie zobaczyłeś groby. Niektóre stare, niektóre całkiem świeże.

Tak jak myślałem. Zacząłem patrzeć na groby, miałem nadzieję, że są jakoś opisane, w innym wypadku zabawa zrobi się nieciekawa.

Nowsze nie były opisane, ale starsze już tak. Znalazłeś taktycznego, PierwsząOoficer i na samym końcu w pewnym oddzieleniu od innych wspólny grób Magnusa i Erin Hansenów.

Podniosłem komunikator -Znalazłem ich nie żyją od pewnego czasu ... jakieś sugestie? -

- Sądzę, że powinniśmy zająć się ważniejszymi rezczami niż Hansenowie. W końcu nam nie uciekną. Najpierw trzeba odnaleźć okręt skąd przybyli Kardazjanie i zatłuc ich. Potem poszukać tego demonka czy jak mu tam.

-Gdyby to było takie proste. Ta pieprzona planeta mnie dobije. Zapiszcie koordynaty wioski i cmentarza. Ja wznowię poszukiwania, ale najpierw porozmawiam z kimś - szybkim krokiem wróciłem do wioski i podszedłem do kobiety, która wcześniej wykonywała pranie. -Dobra, nie mam ochoty na dłuższe zabawy. Szukam czegoś. Czy zauważyliście tutaj jakąś dziwną istotę? Może przedstawiać się jako diabeł - w tej chwili byłem pewien, że żaden diabeł nie chciał by mnie spotkać. Po tym łażeniu byłem gotowy rozszarpać go gołymi rękami.

Kobieta zrobiła jeszcze głupszą minę niż wcześniej. Wreszcie ewydukała:- Nie... Nigdy... Czegoś... Takie go widziałam...Nagle włączył się komunikator:- Kapitanie, do doliny wchodzą Kardazjanie. Jest ich ośmiu z pełnym uzbrojeniem.

-Przygotować zasadzkę zdejmujemy ich! Pochować się natychmiast - wydałem krótkie rozkazy swoim ludziom. -Złapiemy ich na drodze, którą będą musieli przejść ... - sam przygotowałem się do zabicia kilku naszych wrogów.

Kardazjanie szli spokojnie tą samą drogą, którą wcześniej szedłeś z Hankiem. Nagle jednak rozproszyli się i znikneli w zbożu.- Kapitanie, znów mamy zakłócenia czujników. Według nich nikogo w zbożu nie ma.

-Jasna cholera, o co tu może chodzić ... zwiększamy ostrożność, obserwujcie pole z ukrycia, będą musieli z niego wyjść, użyjcie też szperacza, może coś znajdzie ... - sam wyciągnąłem karabin dizruptorowym, który miał większy zasięg od moich pistoletów. Uruchomiłem swój wszczep i zacząłem obserwować pole w poszukiwaniu wrogów.

Pola szumiały jak zwykle - widać, że Kardazjanie byli zawodowcami. Jednoczesnie usłyszałeś odgłoś kroków za sobą i ktoś cię mocno pchnął na ziemię.