PBF - kapitan O'Connor

Podzieliła ciasto na dwa kawałki i wymieniła jeden talerzyk na szklaneczkę. Bez mrugnięcia okiem kilkoma łykami opróżniła ją.- Chciałabym sie trochę dowiedzieć o tobie, Duncanie. W końcu nie wyglądasz mi na kupca. Do tego lecisz do bazy Napoleon jak ja. To całkiem ciekawa odmiana to latach spędzonych w domach rozkoszy Oriończyków. Podobno jakiś kolekcjoner kupił mnie za 48 000 sztabek złotego latinum i to jest dopiero pierwsza rata. Ciekawe kto z rebelii jest tak nadziany?

Prawie udławiłem się ciastem i whiskey. Po chwili przełknąłem je i starałem się zamaskować swoją reakcję napełniając Eve i sobie szklaneczkę. Miałem pewien typ ... Tavik ty pieprzony Vulcanie czy musisz wykupywać wszystkie kobiety? Co za cholerny zbieg okoliczności. A może to wcale nie jest zbieg okoliczności? Może to wszystko jest ukartowane ... nie.Uśmiechnąłem się do niej - Słyszałem o kimś, ale nie musi to wcale być on- wzruszyłem ramionami -Co do mnie ... jeżeli nie wyglądam na kupca to nie pozostawia to zbyt wielu opcji? Jestem rebeliantem ... chociaż czy to odpowiednie słowo? W końcu walczymy o swoje, z Sojuszem, który wyrwał nam to siłą? Kto mieczem wojuje od miecza ginie i Klingoni i Cardassianie niedługo się o tym przekonają - mówiłem od czasu do czasu przerywając aby zjeść ciasto -W każdym razie obawiam się, że moja historia nie była by ciekawa ... może lepiej opowiedz coś o sobie?- zapytałem sącząc whiskey

- A jaką historię może mieć poddana wielkiego i nieśmiertelnego Imperium Klingońskiego? - z ironia wymówiła nazwę jednego z członków Sojuszu. - Moja planeta została podbita przez tych wsioków jakieś 300 lat temu. Szybko okazało się, że nasi partyzanci zaczęli zastępować klingońskich okupantów i od środka niszczyć ich bazy i statki. Gdy prawda wyszła na jaw moja rasa została skazana na śmierć. Nastąpiło masowe bombardowanie i tylko kilkunastu tysiącdom udało się przetrwać ukrywając się. Sądzę, że jesteśmy bardziej poszukiwani niż tryblity. Moi rodzice zostali złapani na Orionie i szybko straceni. Mnie uchronił pewien kupiec i sprzedał za dużą kasę do burdelu. Resztę histroii możesz się domyslić. A o kim słyszałeś? Mówiłeś, że możesz kogoś znać kto mnie kupił...

Cholerni śmierdziele, odpowiedzą za wszystkie swoje zbrodnie, kiedy Imperium powstanie jak feniks z popiołów, zmienione i dzięki temu silniejsze. -Hmm cóż słyszałem o pewnym Vulcańskim kolekcjonerze osobliwości. Ma cały haremik kobiet różnych ras. Mogę się domyślać, że to on, ponieważ, ktoś mi już kiedyś mówił, że płacił podobne sumy za kobiety- uśmiechnąłem się, byłem prawie pewien, że to Tavik ... chociaż, dlaczego by jej nie zabrał na swój okręt kiedy przelatywaliśmy? To było bez sensu, z drugiej strony, kogo stać aby zapłacić taką sumę?

- Interesujące. Ten Volkan musi być prawdziwym zbereźnikiem i bogaczem, jesli ma taką kasę na kobiety...Czas szybko upływał i szybko butelka była pusta i talerzyki z tortem też.

Zaczynało się robić naprawdę przyjemnie, po części przez alkohol krążący w moich żyłach, po części przez tak miłe towarzystwo. Siedziałem już obok niej, uśmiechając się szeroko, przybliżyłem się jeszcze nachylając się do jej ucha, wyszeptałem-Zdaje się, że skończył nam się początek imprezy, masz pomysł na dalszą część?-

- Ty jesteś gospodarzem i ty powinieneś decydować. - odparła.

Usiadłem wyprostowany patrząc na nią i głaszcząc po włosach -Cóż mam pewien pomysł, ale nie wiem, co na niego powiesz- po tych słowach pocałowałem ją ...

Po pocałunku popatrzyła na ciebie.- Myślę, że po tylu latach i klientach nie będzie to dobry pomysł.

Wzruszyłem ramionami -Jak wolisz to mogę cię nauczyć strzelać z dość egzotycznych broni - po tych słowach wyjąłem z pasa swój przerobiony rewolwer. To była prawdziwa armata. Pociski potężnego kalibru, dorobione stabilizatory i najnowsze przyrządy celownicze. W czasach broni energetycznej, było to dość dziwne, mimo, że korzystało z najnowszych technologi, ale były miejsca, gdzie fazery i dizruptory zawodziły, zawsze pozostawał mi ten pistolet - amulet.

- Tego z chęcia się nauczę. Jakieś sztuki walki też jesli znasz.

-Hmm coś się pomyśli - powiedziałem do niej - Najpierw skoczymy na strzelnicę, nie ma co uczyć się "na sucho"- sprawdziłem rozkład statku i zaprowadziłem ją do jedynej strzelnicy, całe szczęście jakaś była. Tutaj zajęliśmy miejsce przy jednym ze stanowisk. Ja rozebrałem sprawnie broń, pokazując Eve każdą część, tłumacząc do czego służy i składając z powrotem. Po 15 minutach takiej zabawy wytłumaczyłem jej jak ładuje się taką broń i odbezpiecza. Wystrzeliłem też 6 razy, zmieniłem tarczę i ustąpiłem jej miejsca.-Teraz ty- kobieta podeszła do stanowiska i zaczęła ładować broń. Poprawiłem kilka jej błędów, pomogłem ustawić się w odpowiedniej pozycji i złapać broń, po czym oddaliłem się aby nie dostać łuską. Wystrzeliła 6 razy, nie trafiając, popatrzyła na mnie-Co zrobiłam źle?--Za mocno ciągniesz spust. Powinnaś to robić płynnie i delikatnie, szarpnęłaś przy oporze, a sam strzał powinien być dla ciebie zaskoczeniem --Jak to?- -Po prostu, rób to w jednej szybkości, wtedy nie będziesz szarpać i będziesz celnie trafiać. Załaduje teraz jeszcze raz-Odczekałem chwilę, tym razem nie musiałem poprawić zbyt wielu rzeczy. Wystrzeliła trafiając 3 razy.-Jeszcze raz- powiedziałem, kobieta skinęła głową i zaczęła powtarzać czynności.=2 godziny później =Musiałem to jej przyznać, była całkiem pojętna, dość szybko nauczyła się wszystkich podstawowych czynności, jeżeli będzie je powtarzać to stanie się coraz lepsza.-Jeżeli zaczyna ci drżeć ręka, to opuść broń, to nie fazer- skinęła głową , a ja podszedłem i zmieniłem tarczę-Teraz cię trochę po oceniamy -=1 godzinę później= Przeglądałem tarczę Eve osiągała po 150 - 165 punktów na 200. Nie jakoś super, ale ponieważ zaczynała dopiero był to świetny wynik. Lepszy niż się spodziewałem. -Nieźle, nieźle Sojusz będzie miał z tobą naprawdę ciężki czas ... dobra spróbujmy czegoś innego, kierunek holodeck- powiedziałem odbierając broń i chowając ją za pas.=Holodeck =Stałem naprzeciwko niej trzymając katanę, normalnie uzbrojony był bym w dwuręczny miecz, ale na potrzeby nauki, było lepiej, żebym miał taką samą broń jak ona.-Powtarzam, nie jestem w tym najlepszy, ale paru rzeczy mogę cię nauczyć ... atakuj- kobieta podbiegła ja sparowałem jej cios, obróciłem się na jednej nodze i uderzyłem w plecy. Komputer poinformował o śmierci i zrestartował program-Mówiłem nie tak, musisz to robić ostrożniej ... obserwuj ruchy ... jeszcze raz==3 godziny później=Ledwo sparowałem jej cios, a potem następny. Była naprawdę szybka, a ja się tego nie spodziewałem. Musiałem się skupić. W końcu udało mi się wybić jej broń i zdyszany usiadłem na trawie -Jestem wykończony. Na dziś wystarczy?=

= Tak, wystarczy. - wydyszała. Była czerwona na twarzy i oddychała szybko. - Może zmierzymy sie jeszcze jutro rano i w bazie, jeśli zostaniesz?

-Jutro rano czemu nie, ale w bazie będziesz musiała chyba poszukać innego sparingpartnera - powiedziałem wstając. Pożegnałem się z nią i wróciłem zrobić porządek w mojej kwaterze, wymyć się i położyć się spać.

Skończyłeś się właśnie myć, gdy włączyły się czerwone światła.- Czerwony alarm! Załoga na stanowiska bojowe.