PBF - kapitan O'Connor

- Podobno duże zabawki mają za zadanie ukryć naszą impotencję. Tak mawiali naukowcy z Imperium. Ale ja lubię w nich siłę i zasięg. A takim fazerkiem trudno celować.Po minięciu kilkuprzecznic Andoarianin dodał:- Tu się rozdzielamy. Spróbuj zwrócić uwagę jakiegoś patrolu, ale nie natrętnie. I tylko zwaporyzuj. Do zobaczenia w więzieniu. - i skręcił w bok.

Ners wzruszyła ramionami i ruszyła w swoją stronę rozglądając się w poszukiwaniu jakiegoś patrolu. Starała się jednak zachowywać cicho .... w końcu trzeba wybrać odpowiedni.

Jak na złość nie było patroli w okolicy. Czyżby alarm został odwołany.Minęła kolejny róg i zobaczyła samotną postać na ulicy, która bez słowa wpatrywała się w nią.

Kto to jest do cholery? Wyjęła fazer i wycelowała podchodząc bliżej-Nie ruszaj się - syknęła

Gdy podeszła bliżej okazało się, że to Kardazjanin.- Będę się ruszać gdy będę chciał. Wy, zamachowcy jesteści tacy mocni w gębie. Jeden już w nią dostał.

Ners uśmiechnęła się i machnęła fazerem -Rączki, rączki albo odstrzelę ci coś co na pewne bardzo lubisz i będziesz tęsknił. Gdzie go przetrzymujecie?-

- Tam gdzie i ty zaraz trafisz, rebeliantko. W miejskim więzieniu pod opieką moich przyjaciół z Kasty. - nieznajomy lekko poruszył się, a w jego rękach błysnęły ostrza.

Kiedy Cardasianin wykonał swój ruch Ners lekko uniosła fazer i strzeliła. Niestety chybiła a tamten zniknął gdzieś. Rzuciła dość głośne i brzydkie przekleństwo i zaczęła sama szukać jakieś osłony.

Ulica była wyludniona, tylko na rogu ulicy płonęło małe ognisko. Wszystko lekko świeciło w blasku dwóch księżycy. Pobliskie domy wyglądały na opustoszałe, ale nie zdewastowane - możliwe, że lokatorzy tylko czekali na nieproszonego gościa.Gdzieś w pobliżu latał mały pojazd antygrawitacyjny. Nagle nawrócił i znikł z pola widzenia.

"Cholera jasna" pomyślała pół bajoranka i zaczęła się cofać. Rozglądała się uważnie i nasłuchiwała. Ten cardach będzie musiał się w końcu pokazać a wtedy go zastrzeli.

Nastała okropna cisza. Tylko gdzieś w oddali słychać było pokrzykiwania Klingonów.Jennifer ukryła się w cieniu domu i nasłuchiwała. Nagle usłyszała tuż za sobą:- Patrzę na ciebie, zdrajczynio. - słowa były wypowiedziane szeptem.

Co jest? Z przerażeniem szybko odwróciła się aby zobaczyć skąd dochodzi ten głos.

Nikogo za nią nie było, ale kilkanaście metrów z boku cos stuknęło.

Odwróciła się i powoli zaczęła się cofać. Musiała się uspokoić! To na pewno ten Cardasianin. Chce żeby spanikowała i popełniła jakiś błąd. "Niedoczekanie" pomyślała i wyjęła tricorder uruchamiając go w poszukiwaniu jej wroga.

Trikorder wariował. Raz wskazywał na kilkadziesiąt oznak życia w okolicy, po chwili na zero. Zapewne ten zabójca miał zakłócacz.Usłyszała kolejne stuknięcie, tym razem z przodu. Co gorsza mocniejszy z księżycy zakryły chmury. Nastała prawie absolutne ciemności.