PBF - kapitan O'Connor

- Broń będzie gotowa na dziś wieczór. - rzekł sprzedawca.Ponieważ był ranek to Promenada była dość pusta. Tylko kilkanaście osób snuło się po niej. Otwierano sklepiki i bary zamknięte na noc. W innych, otwartych cały czas, sprzątano po burdach.

Usiadłem na jednym z krzeseł w barze Ferengiego i zamówiłem sobie kawę. Miałem czas więc mogłem sobie spokojnie obserwować promenadę. W końcu przynajmniej na razie nie miałem nic do roboty.

Było spokojnie, nawet za spokojnie. Wyglądało to jak cisza przed burzą, która na pewno nadejdzie po południu, gdy główna zmiana skończy służbę.Po około 20 minutach znalazł cię jeden z podwładnych.- Witam. - rzekł. - Też mam wolne. Podobno po południu dadzą nam paru zwykłych rebelinatów. Będziemy musieli sprawdzić czy coś wiedzą, a potem pójdą pod pluton egzekucyjny. Byłem na miejscu straceń. Czysto jak w ambulatorium. Zapewne waporyzują skazanych.

-Skurwiele - powiedziałem spokojnie biorąc łyk kawy. -Ja byłem zajęty, jak dobrze pójdzie może niedługo opuścimy to miejsce. W każdym razie wcześniej można wydać pieniądze, wtedy ich nie odzyskają to zawsze 1000 mniej ... tylko, że nie mam już wielu pomysłów co można kupić- uśmiechnąłem się lekko, lubiłem przepuszczać pieniądze sojuszu ... mniej dla nich.

- Ja wczoraj schlałem się do nieprzytomności. Nie wiem co robiłeś, ale mnie dali jako pomocnika do zajęcia się jakąś Wolkanką. Co oni jej zrobili to lepiej nie mówić. Niszczyli nie tylko jej ciało, ale i psychikę. I wiesz co zobaczyłem? Płaczącego logika. To był straszny widok. Nie wiem czy nie rzucę tej pracy. My zabijamy im setkę żołnierzy, oni nam też setkę. Czy ta wojna ma w ogóle sens?

Popatrzyłem na niego, potem na promenadę. Chwilę milczałem zastanawiając się nad tym co powiedział. W końcu odezwałem się, mówiłem spokojnie -Czy jakaś wojna miała kiedyś sens? Moi rodzice zostali zabici gdy miałem 16 lat, od tego czasu wychowywałem się sam. Wcześniej dorastając słyszałem o klanie O'Connor, wspaniałej i często dość krwawej historii mojej rodziny, moich przodków. Oni walczyli ... powody były różne, ale ich wojny były inne. Dzisiaj walczymy o wolność, bo czym bez niej jesteśmy? Bez wolności ciężko nas nawet nazwać ludźmi, to jedyna rzecz jaka nam została, to jedyna rzecz, której nie możemy oddać. Może to brzmieć jak pusty frazes, ale lepiej zginąć stojąc niż przeżyć 100 lat na kolanach. Nie mogę rzucić tej pracy. Nie walczę dla siebie, ale dla wszystkich uciśnionych przez Sojusz. To brudna, niewdzięczna i niebezpieczna robota, ale kiedyś znajdziemy za nią nagrodę. Może nie w tym życiu ... chociaż kto wie? Imperium popełniło błędy, ale dziś nie możemy się poddać. Dopóki żyje ostatni terranin walka musi trwać. Jestem gotowy przyjąć każdy los, jaki będzie mi dany. Przyjmę go z podniesioną głową ... bo mogą odebrać mi moje życie, ale nie odbiorą mi mojej wolności i godności ... - zamilkłem na chwilę, oczekując jego reakcji, ale za nim się odezwał, zrobiłem ręką półkolisty znak w stronę stacji-To parszywa robot ... ale walka na pierwszej linii, daje ogromną satysfakcję ...- uśmiechnąłem się ukazując rząd zębów.

Mężczyzna nic nie odpowiedział. Dopił tylko swego drinka.- Jak chcesz wydać kasę to możesz zabawić się z panienkami, nawet kilkoma jednocześnie. Nie wyglądają mi na zmuszone do tej roboty siłą, tutaj mają stawki kilkakrotnie większe niż w innych miejscach. Co jeszcze?Może emblemat któreś z Kast z czystego latinum? Można zabrać ze sobą i przetopić...

Kiwnąłem głową i uśmiechnąłem się -Dobry pomysł, w końcu zawsze z podatków wróci do nich mniej pieniędzy - podniosłem się i kiwnąłem jeszcze na Ferengiego -Daj mu jakiś dobry alkohol i dopisz to do mojego rachunku - nachyliłem się do podwładnego -Napij się i staraj się nie myśleć o tym co tu się dzieje ...-Odszedłem przejść się po sklepach: kupić emblemat jednej z kast, który będę mógł przetopić, zakupić jakieś dobre ubranie, najlepiej wzmacnianą kurtkę, może znajdzie się jeszcze jakiś ciekawy sprzęt ...

Wizyta u jubilera to był strzał w dziesiątkę. Pełno tam było drogich i małych cacuszek, w sam raz do zabrania po akcji.Sprzedawca, Bajoranin aż palił się, by wszystko opisać i pokazać.

Postanowiłem wybrać kilka cacuszek, na takich małych rzeczach można się obłowić. Po pierwsze chciałem jakiś emblemat kasty, który będę mógł przetopić później na herb mojego klanu. Po drugie może znajdę jakiś krzyż ... a jak nie to przynajmniej coś co też da się przerobić ... a resztę to jak mi się coś bardzo spodoba ...

Emblematy Kast były, ale miałeś tylko stopy do wyboru, więc były dość tanie. Krzyża ten nie znalazłeś, choć 2 świeczniki da się przerobić w całkiem duży. Zostały jeszcze pierścionki, branzoletki, naszyjniki i kolczyki, od groma do wyboru.

Kupiłem najdroższy emblemat i dwa świeczniki. Zapłaciłem i udałem się do kolejnego sklepu, tym razem do krawca. Zamówiłem u niego jedno eleganckie ubranie i jedno wytrzymałe, które będzie mi mogło służyć podczas abordaży. Po tym szale zakupów, postanowiłem udać się na dalszy odpoczynek do swojej kwatery. Chciałem zobaczyć dostępne dla mnie informacje, które będę mógł przekazać naszemu wywiadowi.

Dostęp miałeś dość szeroki, głównie o przetrzymywanych więźniach. Były też prawdziwe dane o przebiegu wojny, ale dokładne dane o rozmieszczeniu okrętów, ich sile nie znajdowały się w zakresie twego dostępu.

Postanowiłem skopiować wszystko co może się przydać ...

Danych było tak dużo, że potrzebowałeś trzech PADDów. Po kilkunastu minutach proces zakończył się pełnym powodzeniem.