PBF - kapitan O'Connor

-Idę po kawę - powiedziałem wstając ze swojego miejsca -Wrócę za 15 minut. Pamiętajcie, że nie może zginąć - popatrzyłem jeszcze raz na człowieka. Szkoda, że nie podał chociaż kilku nazwisk, dałoby się coś z tego zrobić -Cóż w takim razie przykro mi, że widzę pana po raz ostatni w takim stanie. A starczyło podać kilka nazwisk, z pewnością na jakieś by pan wpadł - ruszyłem do wyjścia z zamiarem powrotu z kawą za jakieś 15 minut

- Nie chcesz usłyszeć tego nazwiska na ucho? - zdziwił się rebeliant. - Dobra, powiem je głośno i wyraźnie. Kapitan O'Connor. Nawet wiem gdzie teraz jest.

Odwróciłem się na pięcie i złapałem swoje krzesło kładąc je jak najbliżej rebelianta. Nachyliłem się do niego i szeptem powiedziałem-Słucham, gdzież teraz jest ów kapitan?-

- W jednej z najbardziej strzeżonych baz Sojuszu, pracuje pod przykrywką.

uśmiechnąłem się szeroko-Czego chcesz?- wyszeptałem spokojnie

- Nie mogę dożyć prawdziwego przesłuchania, albo setki rebelintów zginą.

-Więc posyp trochę fałszywych informacji. Jeżeli zabiję cię na oczach tych kamer, to mogą zacząć coś podejrzewać ... może jakaś trucizna, albo wymyślisz jakieś dane a pod koniec udasz, że się rzucasz na mnie. Wyciągniesz broń, któremuś z naszych a ja cię zastrzelę?- cały czas szeptałem, to przypominało trochę spowiedź

Nagle Rowney odchylił się i uderzył cię w nos, rozbijając go.- Rozśmieszasz mnie tymi słowami! "Darujemy ci życie". Myślisz, że się nabiorę? Chcesz trochę nazwisk? To masz mnie wykończyć tu i teraz. Możesz się spytać swoich przełożonych co o tym myślą!

Podniosłem się powoli -Cywilizacja do niektórych nie dotarła - powiedziałem ocierając krew -Chłopcy!- dałem im znak ręką

Twoi podwładni porządnie przyłożyli więźniowi, tak że ledwo dyszał.- Chcesz nazwiska, to masz mnie zabić. - wyjęczał.

Podszedłem do niego wyjmując broń ustawioną na zabijanie, podszedłem do niego, przyłożyłem mu broń i nakierowałem jego rękę, szepcząc -Przepraszam cię za to, teraz udaj, że coś mówisz, a potem ... jeżeli chcesz to możesz nawet sam pociągnąć za spust-

Rowney zaczął mówić. Klepał nazwiska bez ładu i składu. Potem popatrzył na ciebie.- Swoja częśc umowy wykonałem...

-Niech Bóg ma w opiece twoją duszę - wyszeptałem po czym jednym szybkim ruchem strzeliłem w jego serce, śmierć musiała być natychmiastowa, szybko również doprowadziłem do spięcia w dyzruptorze ... nie chciałem żeby jakieś podejrzenia padły co do celowości moich działań. Nie chciałem doprowadzić do wybuchu jedynie do spalenia jego obwodów, co by nie można było zaprzeczyć przypadkowemu wystrzeleniu ... zacząłem się również zastanawiać jak ułożyć nazwiska i jaką legendę wokół nich zbudować ... o sobie postanowiłem opowiedzieć mniej więcej prawdę, pomijając szczegóły ... i trochę się "reklamując".Rzuciłem broń na ziemię i nacisnąłem komunikator -Delak do Generała ... doszło do małego wypadku -

- Jakiego znowu wypadku? - nadeszła szybka odpowiedź. - Tylko nie mów, że podejrzany nie żyje...

-Mógłbym to napisać generale, ale obawiam się że zajęłoby to więcej czasu ... może najlepiej będzie jeśli sam pan tutaj przyjdzie - starałem się mówić spokojnie, trzeba było to rozegrać ostrożnie ... Rowney oddał życie dla Rebelii, jego poświęcenie nie mogło pójść na marne, jak tylko Generał wejdzie zacznę opowiadać zmyśloną przez siebie bajeczkę o nazwiskach, dopiero potem powiem, że chciałem go zastraszyć i broń choć nie powinna sama wypaliła ... pewnie wadliwy włącznik bezpieczeństwa, takie rzeczy się zdarzają ...