PBF - Chorąży Daimond

Odwróciłem się z niesmakiem -Doktorze ... to pana działka -

Lekarz podszedł do ręki zakrywając twarz ręką i przeskanował ją tricorderem po czym wrócił i powiedział ze zdziwieniem - Kapitanie ta ręka należy do Akamarianina czy mogę ją przesłać na pokład?

Kiwnąłem głową -Dobrze, niech pan to zrobi ... niech przyślą też dodatkowych ochroniarzy na naszą pozycję, ze sprzętem do otwierania drzwi. Musimy być ostrożni -

Po chwili ręka zniknęła a nie daleko was pojawiła się grupka 5 osób z palnikami i ręcznymi fazerami.

-Sprawdzamy pomieszczenia wzdłuż tego korytarza, po czym wracamy do rozgałęzienia i otwieramy tamte drzwi-

W środku tak samo ja w pomieszczeniach po drugiej stronie znaleźliście kwatery w niektórych były ślady Strzałów.Kiedy twoi ludzie badali ostatnie pomieszczeniu włączył się twój komunikator a wystraszony głos kadeta krzyczał - Kapitanie pomo... - i połączenie urwało się w tle słyszałeś strzał z fazera i szczęk metalu.

-Generator ... -powiedziałem Pokazałem dwóch ludzi i kadetkę Sosnowską -Reszta zostaje tutaj my idziemy sprawdzić co się stało - wyciągnąłem broń i ruszyłem do miejsca, w którym zostawiliśmy technika.

Pomieszczenie było puste znaleźliście tylko fazer oficera ochrony i uszkodzony komunikator technika drzwi nosiły świeże ślady uderzeń.

-Wracamy do grupy. - powiedziałem

Kiedy wróciliście drzwi stały już otworem za nimi był kolejny korytarz który po 2 metrach rozgałęział pod kątem 90*

-Dobra coś jest na pokładzie. Nie rozdzielamy się więcej. Musimy zbadać ten okręt, ale zachowujemy maksymalną ostrożność. Broń nastawcie na maksymalną moc zabijania - powiedziałem i ruszyłem przodem

Kiedy stanąłeś na skrzyżowaniu korytarzy po prawej stronie zobaczyłeś jak by cień który natychmiast zniknął może ci się to tylko wydawało.

Podniosłem broń i dałem znak wszystkim ręką, aby poszli za mną. Ruszyłem w stronę, z której wydawało mi się, że widziałem cień.

Korytarz był ciemny rozjaśniony tylko światłami awaryjnymi kiedy tak szedłeś przeszedłeś obok otwartych drzwi w środku stał Akamarianin z wyrazem krańcowego przerażenia na twarzy spoglądał w ciemny róg pokoju jednak zanim zdążyłeś zareagować coś rzuciło się na niego i wciągnęło w ciemność w dalszej części pomieszczenia słyszałeś tylko jego cichnące krzyki.

Zapaliłem latarkę i oświetliłem tamten róg. Zacząłem iść gotowy do strzału, będąc pewnym, że osłaniają mnie moi ludzie.