Na Marsa i dalej - obecne plany

Nie pamiętam jaki był hipotetyczny napęd, ale podróż trwała chyba dłużej niż 39 dni 😉

Tak oglądałem i to 2 razy ten film. Napęd był tam na pewno z reaktorem termojądrowym (bo to pamiętam) jednak nie był to chyba silnik plazmowy ale z chemicznym spalaniem tyle że w wyższej temperaturze. Dzięki czemu prędkość gazów wylotowych a więc i statku była większa niż przy normalnym chemicznym silniku rakietowym, jednak wyraźnie mniejsza niż w plazmowym. Takie silniki w USA zaczęto testować już w czasie w czasie załogowych lotów na Księżyc. W jednym z tematów tu na forum umieściłem zdjęcie z takich testów.

A tu link do Wikipedii: klik

A tu link do artykułu: klik

I tu też

Natomiast z silnikiem plazmowym zasilanym reaktorem jądrowym będziemy latać po Układzie Słonecznym jak Enterprise po całej galaktyce 🙄 😀

opis

Czy to nie był czasem "Mars ujażmiony" ❓ Swoją drogą ciekawy sposób na sztuczną grawitację ten obrotowy statek. Coś o polu siłowym było wspomniane...

To był tytuł "Wyścig na Marsa" o filmie

A ten sposób na sztuczną grawitację to był ten najbardziej prymitywny, najprostszy i najtańszy (koziołkowanie statku). Jednak Wyraźnie lepszy sposób to pierścień obrotowy wokół kadłuba. Coś na kształt Wolkańskich krążowników 🙄

Taki spodek jak w USS Enterprise też mógłby być, tylko musiałby się stale obracać.

Romek misja na Marsa będzie bardzo bardzo bardzo droga więc taki manewr bądź co bądź tani i co ważniejsze prosty jest lepszy. Najlepsze są najprostrze rozwiązania choć wiadomo jest aleA ten pierścień dawałby grawitacje na cały statek czy tylko na obręczy czy jakoś tak ❓ Wydaje mi się, że cały statek niemiałby grawitacji, a przy koziołkowaniu ma cały.

Oczywiście w przypadku pierścienia grawitacja byłaby tylko w pierścieniu. Tyle tylko że statki Wolkan nie są tu idealnym przykładem, gdyż mają małe pierścienie i duże kadłuby. Prawdopodobnie dlatego że w Wolkańskich statkach ten pierścień służył albo do innych celów, albo jako awaryjna grawitacja. W naszym statku pierścień powinien być jak największy, a kadłub jak najmniejszy. Poza tym w przypadku takiego koziołkującego statku oczywiście grawitacja jest teoretycznie na całym statku, oprócz punktu w okół którego następuje obrót. Jednakże największa grawitacja (pewnie zbliżona do ziemskiej) jest tylko na jednym i drugim końcu kadłuba i zmniejsza się stopniowo do zera w punkcie obrotu. Owszem taka obrotowa konstrukcja więcej by kosztowała niż to proste rozwiązanie z tego filmu ale myślę, że wcale nie aż tak dużo drożej. A poza tym niektóre urządzenia (szczególnie nawigacyjne, obserwacyjne i badawcze pewnie lepiej by pracowały gdyby były umocowane w nieruchomym miejscu, no i nie można używać silników w czasie takiego koziołkowania. Poza tym już od dawna istnieją wstępne projekty statków kosmicznych z tak rozwiązanym problemem grawitacji więc chyba nie byłoby to tak bardzo skomplikowane i drogie. Można by też zastosować rozwiązanie pośrednie czyli uproszczone. Można przecież nie stosować nawet łożysk, a tylko wprowadzić obrót statku wzdłuż osi kadłuba. Wtedy po pierwsze będziemy nadal mieli możliwość użycia silników w każdym momencie, a po drugie systemy umieszczone w osi obrotu będą tylko się obracać ale nie zmieniać całkowicie położenia. Praktycznie byłoby to coś w rodzaju małej stacji kosmicznej wyposażonej w odpowiedni do lotów napęd.

obrotowa stacja kosmiczna

Taką stacje kosmiczną pasuje wybudować.Nie wiem czy do końca rozumiem. Chodzi ci o obrót statku w "poziomie" ❓

Chyba można to tak nazwać jeśli dobrze rozumiem. W każdym razie chodzi mi o taki obrót jak obraca się wrzeciono a na nim byłby dodatkowo osadzony pierścień w którym byłaby grawitacja. Po prostu tak jakby osadzić wyżej zamieszczoną stację na obracającym się wrzecionie (w jej osi obrotu) i na jednym z końców umieścić silniki. Wtedy z wyglądu upodobni się trochę do powyżej zamieszczonego (tego większego) statku Wolkan , tyle tylko że pierścień będzie większy a kadłub znacznie mniejszy i będzie się obracał wraz z pierścieniem oczywiście jeśli nie będzie łożyska.

W sumie może lepiej byłoby jak by było łożysko ❓ A przecież działające silniki też czynią grawitacje. Może dobrym pomysłem byłoby zastosowanie kilku jonówek plus plazmowce; plazmowce jako napęd główny, a jonówki jako "grawitacja" ❓ Ciekawe jak w SF grawitacja jest robiona na statkach kosmicznych. Może za pare lat powstanie jakiś generator grawitacji ❓ Jak wiadomo SF powoli staje się rzeczywistością więc kto wie.

Może dobrym pomysłem byłoby zastosowanie kilku jonówek plus plazmowce; plazmowce jako napęd główny, a jonówki jako "grawitacja" ❓

Tak to chyba byłby pewien pomysł. Na pewno było by to tańsze niż obrotowy pierścień, tyle tylko że grawitacja przestałaby wtedy działać z chwilą wejścia na orbitę planety, a także po osiągnięciu maksymalnej prędkości . Ten pomysł chyba jest nawet rozpatrywany gdyż silnik VASIMIR posiada 2 tryby pracy. W jednym trybie posiada dużą moc, a w drugim jest o wiele słabszy ale znacznie bardziej oszczędza paliwo - to jest chyba właśnie tryb bardzo podobny do trybu działania silnika jonowego.

Co do generatora grawitacji to na razie nie ma żadnego pomysłu jak go zrobić, gdyż cząsteczki będące nośnikami grawitacji chyba do tej pory nie zostały wykryte. No ale może za kilkadziesiąt lat się uda 😀 Grawition

Kiedy statek osiągnie orbitę planety to załoga wsiądzie do lądownika i na niej wyląduje we wcześniej przygotowanej bazie. Co do działania silników to można je umieścić z przodu i z tyłu. Najpierw rozpędzenie statku, a potem silniki działałyby na zasadzie równowagi z przodu i z tyłu.Ta obrotówka przydałaby się na orbicie Ziemi, Księżyca i Marsa tak, aby statki przylatukące i lądowniki mogły tam cumować, zaopatrywać się w paliwo itd bez marnowania sporej ilości sprzętu tak jak to było podczas lotów na Księżyc programu Apollo.Co do generatora to poczekamy zobaczymy. Zawsze można ze statku wielki magnes zrobić i mamy grawitacje 🙂

Nawet nie trzeba by było umieszczać silników z przodu i z tyłu. Prościej jest obrócić statek przed hamowaniem i efekt będzie ten sam 🙄 A co do magnetycznej grawitacji to także nie trzeba robić ze statku magnesu 😆 Wystarczy by podłoga była metalowa, a załoga miała elektromagnetyczne buty (ten pomysł był już zaprezentowany w Star Trek Enterprise). Tyle tylko, że takie buty nie zastępują w pełni grawitacji 🙁 Owszem ułatwiają poruszanie się ale nadal mamy prawie wszystkie ujemne skutki braku ciążenia dla organizmu, bo przyciąganiu podlegają tylko buty a nie całe ciało. Poza tym wszystkie inne przedmioty (bez butów) nadal będą latać 😆

Trzeba by te silniki przetestować. Czy podczas działania silników grawitacja nie byłaby na ścianie w strone rufy ❓ Silniki pracowałyby w drugą stronę.

http://www.youtube.com/watch?v=Cd4yVwK1NkA...&feature=iv

http://www.youtube.com/watch?v=CtMafPtz2Ho&NR=1

Tak mi zasugerowałeś że aż zwątpiłem 😆 Ale narysowałem to sobie i wtedy od razu widać że podłoga byłaby nadal w tym samym miejscu. Nic nie trzeba zmieniać 🙄

No to mamy grawitację 😀 Teraz tylko zbudować statek i można lecieć 🙂 Oglądałeś filmik ❓ A jak silniki działałyby w obie strony z przyspieszeniem=0 to grawitacja byłaby czy nie ❓

No niestety jeśli przyśpieszenie 0 to i grawitacja 0 🙁

Filmiki oglądałem już kiedyś. Są bardzo fajne. Nawet je już gdzieś kiedyś zamieściłem na forum.

Pamiętam, że najbardziej to mi się w nich podobała muzyka Ennio Morricone 🙄

Niestety pokazany tam napęd to klasyczne silniki rakietowe przy których podróż trwałaby długo.

A tu znalazłem coś ciekawego. Koncepcja wielkich statków międzyplanetarnych z lat 60-tych ! Skala projektu była ogromna ! W obracającej się kuli oczywiście panuje sztuczna grawitacja, a sama konstrukcja przypomina raczej kosmiczne miasto ! A gdzie teraz są takie plany ? 😐

http://www.kosmonauta.net/index.php/Techno...czne-zamki.html

Hollister skierował swoją pracę do publikacji w styczniu 1967 roku, ale pojawiła się on na łamach czasopisma Astronautica Acta dopiero w kwietniu 1969 roku. Opóźnienie to spowodowało, że to Minovitch stał się pierwszym, który publicznie opisał podobną koncepcję, którą sam nazywał „Międzyplanetarnymi Sieciami Transportowymi (Interplanetary Transportation Networks)”. W maju 1967 roku, na stosunkowo mało istotnej konferencji opisał on „gigantyczne liniowce kosmiczne”, zdolne do przenoszenia „setek ludzi przy zachowaniu pełnego bezpieczeństwa i komfortu przez wiele miesięcy”.

Same kosmiczne liniowce zostałyby zbudowane w „ogromnych orbitalnych ‘stoczniach’, wyposażonych we wszystkie instalacje potrzebne do podtrzymania setek prac konstrukcyjnych”. „Gigantyczne silniki nuklearne” umożliwiłyby rozpoczęcie przez liniowiec jego „niekończącej się podróży” pośród planet, po czym sam system napędowy powróciłby na Ziemię, by móc zostać wykorzystany ponownie. Transport pasażerów na statki i z powrotem, umożliwiłyby pięćdziesięcioosobowe moduły, zdolne do cumowania.

Trochę mi to przypomina wielki statek Borga w kształcie kuli 🙄