RPG - Gul Dain Taren

- Interesujące. Tak na oko to gdzie się kierują? Spróbujcie wywołac Kethrex Nor.

- Obrali kurs w stronę granicy... - meldunek przerwał odgłos otwieranych drzwi. Zaskrzypiały gdyż wciąż ich nie naprawiono, tak że aż ciarki przeszły Tobie po plecach. Do środka wmaszerował Kretar ze wzmocnioną kompanią ochrony. Ustawili się po obu ścianach mostka i zasalutowali bronią. Po chwili wszedł dalin z przepraszającym wyrazem twarzy dając miejsce temu kto szedł zaraz za nim. Mantis. Długa granatowa szata przykrywała dawny strój. W dłoni trzymał wysoce zaawansowany padd. Uniósł wysoko głowę i spojrzał na Ciebie przewiercając wzrokiem...

- Ktoś nawiązał szyfrowane połączenie z pokładu Antharmy. Jak mniemam ty jesteś tym ktosiem. Co masz do powiedzenia?

Uśmiech powoli zarysował się na jego twarzy.

- Nie przeszkadzajcie sobie Taren. Mnie tu nie ma...

- Ciekawe, przecież ciebie widzę. A może jesteś hologramem? - jednocześnie mówiąc to zapytał. - Jaka sytuacja ze stacją? Nie da się nawiązac połączenia?

Mantis spojrzał na Ciebie tylko i uśmiechnął się.

- Nasze przekaźniki podprzestrzenne nie działają. Wygląda na to, że wyłączono je zdalnie.

- Panie, 45 minut do celu.

Znów spojrzałeś na pierwszego, ale ten w żaden sposób nie reagował.

- Powiedziałem, żebyście sobie nie przeszkadzali. Przedstawienie niedługo się zacznie.

- Interesujące. Przygotowac się do walki i ucieczki w razie przytłaczającej przewagi wroga. - Dain nie był typem samobójcy i nie zamierzał poświęcać okrętu i załogi.

Okręt zbliżał się nieubłaganie do celu. Ciążyła Ci trochę obecność ochrony i zachowanie Mantisa, ale zbliżała się walka. Zegar mknął do przodu.

- 35 minut...

- Przyspieszyć ponad maksymalną... - rzekł pierwszy - ...zignorować przeciążenie, odciąć podtrzymywanie życia. Musimy tam być zanim taniec się zacznie.

Popatrzył zdziwiony na swego PO, ale potwierdził rozkazy, dodając:- Przed przyśpieszeniem ewakuować zagrożone obszary. Starczy już ofiar.

- Ofiary dopiero się zaczną, ale nie po naszej stronie... - uśmiech szyderczy na twarzy Mantisa zagościł

- Gotowe...

- Przyspieszam.... WARP 7.5

Systemy wspomagania zawyły, ale okręt posłusznie przyspieszył.

- WARP 8.... 8.1.... 8.2.... 8.3....

Antharma zadygotała i jęknęła gdy potężny pancerz podległ naprężeniom, które przekraczały założenia techniczne.

- Dekompresja na 3. Zablokowano. Wycieki, ale skierowano już zespoły.

- 2 minuty do celu....

- Skan okolicy. Co wykrywamy?

- Dwa okręty krążą wokół stacji i ostrzeliwują ją z torped. Nor oddaje torpedami, bez efektu. Odległy ślad grupy okrętów....

Zerknąłeś na Mantisa. Uśmiech na twarzy wyraźnie się zwiększył, a w oczach zabłysło coś na kształt wilczego głodu.

- Zajśc od tyłu bardziej uszkodzony okręt. Pełna salwa, nawrót i ucieczka z minowaniem. Trzeba zaprzątnąc ich uwagę.

- Opuszczamy WARP....

Okręt wyskoczył i uderzył w najbliższy z okrętów. Najwidoczniej nie robiło to na nim wrażenia. Zawrócił tylko wokół stacji i.... wskoczył w nadprzestrzeń wraz ze swym towarzyszem.

- 16 śladów wyjścia z nadprzestrzeni! - krzyknęła Lesha

Nagle na ekranie rozmyte smugi zamieniły się w grupę okrętów w szyku bojowym. K'Vorty znikły. Widać, że nie miały ochoty zjeść własnych zębów. Spojrzałeś na grupę i błyskawiczne wyliczenia komputera. 16 nowych Galorów...

Mantis uśmiechnął się tylko i rzekł:

- Orbita postojowa. Zabawa dopiero się zacznie.

Taren był zaniemówił z wrażenia. Tak samo reszta załogi.Dopiero po chwili odzyskał głos.- Podchodzimy do stacji. Jaki jest jej stan? Może mają kilku nieproszonych gości na pokładzie?