PBF - SoghHom Coen

Po chwili z komunikatora dobiegł głos wojownika…..

- Kapitanie ! Utrzymujemy kurs, przewidywany czas dotarcia do centrum mgławicy 30 minut. Ślad warp pozostawiony przez IKC Qu'Vat staje się coraz wyraźniejszy. Na razie czujniki nie wychwyciły nic szczególnego. Rozkazy kapitanie ?

- Utrzymać kurs i prędkość - powiedziałem jednak po chwili coś mi przyszło na myśl...może to paranoja ale - Alarm defensywny 1. Zaraz będe na mostku. Następnie pozbierałem swoje rzeczy i ruszyłem do cenrum dowodzenia fregatą. Może i przygotowanie okrętu na najbardziej skrajną możąliwośc bojowa było przesadą...ale w tym regionie zaginą już okręt większy, potężniejszy i sporo nowszy od mojego. A paranoicy żyją dłużej i toczą wiekszą ilość bitew. Po chwili weszłem na mostek i rozejrzałem sie czy jest już reszta głownych oficerów....

Jak się okazało załoga nie próżnowała, wszyscy dawno zajęli swoje stanowiska i z wyraźnym zainteresowaniem przyglądali się obrazom wyświetlanym na głównym ekranie. Czujniki fregaty nieustannie przeczesywały połyskującą mgławicę w pewnej chwili oficer taktyczny zameldował…

- Kapitanie ! Wykrywam sygnaturę okrętu…. Niski poziom energii ! To musi być jeden z naszych.

- Kapitanie ! – przerwał mu nagle sternik – Zbliżamy się do jakiejś dużej masy ! To chyba planeta, ale pojawiła się tak nagle że……

Okrętem targnął nagle lekki wstrząs, klingońska fregata delikatnie skręciła i nagle zaczęła przyspieszać jakby jakaś niewidzialna siła zaczęła przyciągać ja do siebie…

- Zwrot o 180 stopni, pełna impulsowa - rozkazałem od razu - pokażcie te planete na ekranie!Jeśli QuD nadal zbliża się do planety pomimo pełnego ciągu odwracam się w stronę stanowiska naukowego.- Podajcie mi dane tej planety - rozkazałem - jej wielkość, punkt względem jej płaszczyzny w którym jesteśmy oraz czy posiada to to atmosferę. Jeśli można zidentyfikujcie też źrudło tego czegoś co nas ściąga. Na sprawdzanie co to za planeta i zkąd się wzieła oraz szukanie 'jednego z naszych' będzie czas dopiero jak zdołamy się wyrwać..

Okrzyki załogi potwierdziły przyjęcie rozkazów. Zbliżający się ku nieznanej planecie okręt trzeszcząc i sypiąc iskrami jakby miał się rozpaść zaczął powoli lecz systematycznie zmieniać kurs……

- Oficer naukowy próbując wydobyć jak najwięcej z zakłócanych przez mgławicę skanerów zaczął meldować…. – Prawdopodobnie planeta klasy L, średnica 10 tysięcy kilometrów…. Na powierzchni rejestruję formacje skalne…. niewielkie zbiorniki wodne i lądolody na biegunach…. temperatura waha się od 5 do -40 stopni….. atmosfera…. tlenowo-argonowa ze sporą ilością dwutlenku węgla, ledwie zdatna do oddychania ……… Lecimy proso w jej centrum…… - dodaje na koniec i spogląda na główny ekran……

Brunatno szara planeta pokrywała praktycznie cały ekran. Okręt będąc na skraju strukturalnej wytrzymałości nieubłaganie zbliżał się w kierunku obcego świata. Silniki manewrowe z wielkim wysiłkiem korygowały kurs okrętu który w ostatniej chwili zdołał ustawić się na tyle bokiem do orbity planety by wejść na jej orbitę. Trzask i zgrzytanie metalu ustały gwałtownie a na przyciemnionym przez jasny dym wydobywający się z uszkodzonych konsol mostku, zapadła cisza………