VI. Faza wojny
Aby zmierzyć się z Kartagińczykami Rzymianie musieli zbudować naprawdę imponującą flotę i zmierzyć się z rodowitymi żeglarzami, potomkami Fenicjan. Wielu senatorów w Rzymie powątpiewało, by trójrzędowce, które powstały w stoczniach należących do rodziny senatorskiej Valerius (i które przyczyniły się do ich gwałtownego wzbogacenia) przedstawiały jakąkolwiek wartość na prawdziwym polu bitwy. Złośliwi zaczęli nazywać nawet stronników Waleriuszy stoczniowcami, trochę z żartu, a trochę na poważnie, bo cała rodzina znalazła wysoko płatne zajęcia przy powstawaniu floty.
Konsul polowy Scipio nie miał jednak zbyt dużego wyboru, pokładane w nim nadzieje całego Rzymu motywowały do działania i to dość zdecydowanego.
Siła rzymskiej floty: 12
Zdolności militarne dowódcy: 5
Siła ataku: 17
Siła wojny punickiej na morzu: 10
Modyfikator do rzutu: 17 - 10 = +7
(rzut 3k6) 8 + 7 = 15 (strata 3 legionów, 3 flot)
Energiczne manewry konsula sprawiają, że punijska flota otwiera pole dla rzymskich legionów. W czasie morskich starć 1 z legionów odznaczył się szczególnie i zdobył status weteranów wiernych Scypionowi.
Niezadowolenie w Rzymie spada o 1, a zwycięstwo daje Scypionowi 5 punktów popularności i wpływów.
Siła rzymskich legionów: 6 (regularnych) + 2 (1 weteranów) = 8
Zdolności militarne dowódcy: 5
Siła ataku: 8 + 5 = 13
Siła wojny punickiej: 10
Modyfikator do rzutu: 13 - 10 = +3
(rzut 3k6) 10 + 3 = 13 (pat, bez strat)
Zacięty upór Sycylijczyków i Kartagińczyków zatrzymuje zwycięskie parcie legionistów. Pomimo braku większych walk kolejny legion zyskuje status weterana wiernego Scypionowi.
Decyzja - dyspozycje na fazę rewolucji (zagrywanie kart koncesji, mężów stanu, wymiana kart pomiędzy graczami, deklaracje buntów).
Termin - piątek, g.19:30.
