A tak, to normalnie. Standardowy zestaw złoczyńców, ziew.
Tak jak komiksowy pierwowzór - efektowne (ba, efekciarskie nawet) rysunki Jima Lee, a tak właściwie to (fabularnie) pretekstowa akcja spod znaku marvelizacji DC ("patrzcie, też mamy shared universe, i nie wahamy się go użyć!") bazująca na przeglądzie najbardziej znanych antagonistów, i sojuszników, Gacka.
Osnową tego filmu jest niewątpliwie historia związku Batmana i Catwoman.
Fakt, akurat ukazanie go b. dobrze Loebowi wyszło (przypomniał sobie, co kiedyś potrafił? 😉 ), co i w filmie ma swoje odbicie... (W zasadzie można powiedzieć, że ekranizatorzy zauważyli siłę tego wątku i nawet go ciut bardziej wyeksponowali...)
Dość ciekawa i mroczna wersja losów Supermana, którego statek-kołyska rozbija się nie w USA, a w... Związku Radzieckim.
Prawda, ciekawa, bo i rysowany oryginał taki był. Pierwszy znaczący sukces Millara, rzekłbym.
Batmana u uszance
Którym, dodajmy, nie został Bruce Wayne, a kto inny 😉 .
prezydenta Luthora
Co pokazuje po raz kolejny, że tam, gdzie Supermana brak, lub nie jest symbolem nadludzkiego dobra, tam i Lex, wolny od obsesji, nie staje się może aniołkiem, ale zasadniczo po jasnej stronie stoi...
